W sierpniu 2013 roku WPO w Warszawie przeprowadziła eksperyment procesowy, do którego wykorzystano drugi polski TU-154M o numerze bocznym 102. Nim uchylę rąbka tajemnicy przypomnę komunikat NPW z 23.03.2011 roku:
No votes yet
W związku z licznymi kontrowersjami związanymi z włączeniem Andrzeja Artymowicza, brata Pawła Artymowicza, do zespołu biegłych przygotowujących opinię w sprawie katastrofy smoleńskiej dla WPO w Warszawie, w notce przedstawię kwestie prawne związane z wyłączeniem biegłego w postępowaniu karnym, posługując się przykładami związanymi ze zdarzeniem z 10.04.2010. Przesłanki wyłączenia biegłego w toczącym się postępowaniu mogą nastąpić z mocy prawa (peritus inhabilis) lub na wniosek (peritus suspectus).
(2)
Ulubiona nas wszystkich gadzinówka codzienna podjęła temat istotny, społecznie ważny, fundamentalny dla społecznego zdrowia i samopoczucia. Mianowicie temat – excusez le mot – wypróżnień i stolców. Między tekstem o majdańskich ministrach, artykułem o Krymie i cmentarzysku wielorybów w Chile oraz analizą wyjaśniającą, że tak naprawdę Polacy nie lubią Ukraińców, znajduje się perła. A tam perła! – toż to diament, brylant! To tekst o tym, dlaczego lepiej jest kucać niż siadać. „Wszystko sprowadza się do kątów - prostego i ostrego.” poucza geometrycznie Polaków GW.
(6)
Poświęciłem sporo czasu na zaprezentowanie opinii publicznej osoby nowego biegłego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie, który wykonuje w śledztwie w sprawie katastrofy smoleńskiej czynności biegłego o specjalności przetwarzanie oraz inżynieria dźwięku. Zasygnalizowałem możliwość, a zarazem konieczność zweryfikowania kwalifikacji zawodowych takiej osoby, podając podstawę prawną. W zasadzie można by na tym zakończyć, większość informacji, wraz z linkami do stron internetowych, podana jest jak na tacy, kto zechce może skorzystać, pozostali i tak mają swoje zdanie.
(2)
Poprzednią część zakończyłem w chwili gdy prof. Artymowicz dzielił się swą wiedzą z prokuratorami prowadzącymi śledztwo z WPO w Warszawie. Przypomnijmy sobie emisję w TVP filmu "Anatomia Upadku" i zaproszonych na tę okoliczność gości. Naprzeciw krajowego prof. Rońdy, który nerwowo przerzucał kartki papieru, sugerował posiadanie jakiś dokumentów, kupionych na czarnym rynku, siedział profesor zza oceanu, opanowany, kompetentny, wypowiadający wyważone kwestie, istna "siła spokoju".
(7)
W związku z publikacją "Resortowi eksperci smoleńscy" prof. Artymowicz zabrał głos w obronie dobrego imienia własnej rodziny, co powinno być przyjęte z całkowitym zrozumieniem.. Prawda Was wyzwoli, kołatało mi się równocześnie po głowie, nakazując spokojne oczekiwanie na notkę z obszernymi wyjaśnieniami bądź relacje z zapowiadanych procesów. Z drugiej strony jakiś chochlik podszeptywał "ciekawość to pierwszy stopień do piekła, a zaspokojona ciekawość to krok w przeciwnym kierunku".
(6)
Przypadkowo wyszedł mi dość sensacyjny tytuł – przynajmniej w odbiorze przeciwników PO.
Przyznam się, że też mi przy jego pisaniu jedna ręka drżała, ale sobie jakoś z tym poradziłem. Wklepałem tytuł drugą ręką.
Ostatnio na stronie dziennik.pl, wpadł mi w oko artykuł pt. „Protasiewicz bije w PiS: Nienawidzą Polski i Polaków, którzy odnoszą sukcesy”, w którym przeczytałem, że europoseł Platformy Jacek Protasiewicz w radiu ZET ostro wypowiedział się o ludziach PiS-u. Dziennik.pl pisze o tym tak:
(6)
Jak wiadomo, wśród wszystkich osób wykazujących refleksyjny stosunek do świata, da się wyodrębnić przynajmniej trzy postawy wobec Facebooka: odrzucenie, wynikające z całkiem słusznych założeń, że oto podajemy się na tacy Wielkiemu Bratu; akceptację, wynikające z niemniej słusznych spostrzeżeń, że przecież zyskujemy znakomite narzędzie propagandowe i integrujące; wreszcie pośrednie – gdy traktujemy FB jako mniejsze zło, minimalizujemy liczbę podawanych przez siebie informacji, starannie selekcjonujemy znajomych i treści, ale jednak, na wszelki wypadek, na FB jesteśmy.
(8)
Jeśli chodzi o okoliczności porozumienia wynegocjowanego w Kijowie przez ministra Sikorskiego z niewielką pomocą jego przyjaciół z Niemiec i Francji, to mamy trzy podstawowe wersje i kilka pobocznych wątków. Opowieści te różnią się zasadniczo i fundamentalnie, szczególnie jeśli chodzi o zamierzony cel, jednak mają także wspólny mianownik. A mianowicie taki, że w każdej wersji żadna ze stron nie traktowała poważnie swojego podpisu i nie miała zamiaru porozumienia dotrzymać, przy czym ten fakt znały wszystkie strony biorące udział w operacji.
(2)
Profesor Antoni Kamiński komentuje w dzisiejszym "Dzienniku Gazeta Prawna" doniesienia o rekordowym wzroście w ubiegłym roku liczby wykrytych przekrętów przy przetargach. Moim zdaniem ten uznany autorytet w dziedzinie antykorupcji, były szef polskiego oddziału Transparency International, myli się.
(2)