1794 - król Stanisław August Poniatowski, chcąc przypodobać się carycy Katarzynie II, uchylił uchwałę sejmu grodzieńskiego przywracającą zniesiony przez konfederację targowicką order Virtuti Militari. Monarcha zabronił noszenia medali i krzyży Virtuti Militari, nakazując ich zwrot w ciągu miesiąca pod groźbą najsurowszych kar kryminalnych.
1949 – w komunistycznym więzieniu zginął por. Jan Rodowicz ps. Anoda, harcerz, żołnierz Szarych Szeregów i Armii Krajowej (ur. 1923). Jeszcze jako uczeń szkoły powszechnej związał się z harcerstwem. Po wybuchu II wojny światowej, w październiku 1939 roku, został członkiem Szarych Szeregów i brał udział w akcjach Małego Sabotażu. Jednocześnie kontynuował naukę na tajnych kompletach w Gimnazjum im. Stefana Batorego. Ukończył także konspiracyjną szkołę podchorążych. Brał udział w akcjach zbrojnych m.in.: "Meksyk II" (uwolnienie Jana Bytnara), „Celestynów” (przejęcie wagonu z więźniami) oraz "Taśma" (opanowanie posterunku w Sieczychach). W lipcu 1943 roku, po sformowaniu batalionu "Zośka", objął funkcję zastępcy dowódcy 3. plutonu 1. kompanii. W listopadzie 1943 roku został dowódcą plutonu w 2 kompanii "Rudy". Na początku powstania warszawskiego walczył na Woli. 9 sierpnia podczas ataku na szkołę przy ul. Spokojnej został ciężko ranny w płuco. 11 sierpnia otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari V klasy i został awansowany do stopnia porucznika. Po opuszczeniu szpitala walczył na Czerniakowie, gdzie 15 września ponownie odniósł ranę. Wkrótce został ewakuowany na Pragę.
Po opuszczeniu szpitala zamieszkał u rodziny w Milanówku, a potem w Warszawie. We wrześniu 1945 r. ujawnił się. Rozpoczął studia. 24 grudnia 1948 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Podczas brutalnych przesłuchań poniósł śmierć. Za oficjalną przyczynę śmierci podano skok samobójczy z okna IV piętra gmachu UB przy ul. Koszykowej, co osoby znające go poddają w wątpliwość.
1979 – w Kambodży wojska wietnamskie, we współpracy z powstańcami, zajęły Phnom Penh i obaliły rządy krwawego reżimu Pol Pota. Interwencja rozpoczęła się w grudniu 1978 roku, kiedy odziały Wietnamskiej Armii Ludowej przekroczyły granicę, by wesprzeć rozpoczęte w kwietniu 1978 antypolpotowskie powstanie. Odpowiedzialny za ponad milion zamordowanych ludzi Ruch Czerwonych Khmerów przeszedł do działań partyzanckich, które prowadził w zasadzie aż do śmierci Pol Pota w 1998.
1993 – sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjął ustawę o ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, ograniczającą możliwość mordowania dzieci nienarodzonych do trzech przypadków: w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia kobiety, gdy ciąża jest wynikiem gwałtu oraz jeśli badania prenatalne wskazują na ciężkie nieodwracalne uszkodzenie dziecka.