67 procent

Nie tak dawno czytaliśmy, jak to w głowie przewraca się górnikom, a nie mniej i lekarzom, teraz natomiast ze smutkiem pochylamy się nad losem osób, posiadających kredyty we frankach. Owszem, jest się nad czymś pochylać. Według przytoczonych przez którychś z finansowych portali badań jeszcze w 2013 roku 67% frankowiczów deklarowało zaufanie do banków, tyle samo – do Platformy Obywatelskiej. Zabrakło tylko informacji o tym, na ile zbiory te są tożsame. Mam oczywiście swoją hipotezę, ale wolałbym wiedzieć na pewno. Zresztą – czy ktoś badał, ile procent lekarzy, zrzeszonych w Porozumieniu Zielonogórskim ufało Platformie w tym samym roku 2013? Bo ilu wcześniej, to wiemy dość dobrze, Partia Matka i późniejszy negatywny bohater przekazów medialnych w swoim czasie zawarły przecież porozumienie wyborcze. A ludność Śląska? Niektórzy twierdzą, że pierwszym odpowiedzialnym za upadek górnictwa był Jerzy Buzek. Być może, ale czy przeszkodziło mu to, po króciutkiej przerwie, zdobyć najlepszy wynik wyborczy z regionu, wobec którego miał tak wielkie zasługi? Otóż, nie przeszkodziło.

O lekarzach od kilku dni się nie mówi, o górnikach – cicho i tylko niektórzy (to pewnie ci przysłowiowi zawistni Polacy, nienawidzący, gdy się coś komuś udało) wypominają rządzącej Kompanią Węglową  pani, że ma torebkę za kilkadziesiąt tysięcy złotych.  A przecież powinniśmy być dumni – ta torebka, jedna z najdroższych na świecie, to wielki sukces nas wszystkich! Oprócz „wygaszonych” i „wybudowanych” pokażmy jeszcze „zamówione” i nie pytajmy, za ile. I wrzućmy tam torebkę pani, co to zarobiła na nią w ministerstwie i dwóch radach nadzorczych, meble z MSZ, pałacyki ZUS, flotę samochodową dowolnego wysokiego urzędu. Są rzeczy, na które nas jakoś stać, warto więc znosić codzienną nędzę, gdy widzi się, że to wszystko się nie marnuje.

Chciałem pisać o pośmiertnym nagraniu Oleksego, bo czego by nie myśleć o nim samym, to mi ta sprawa spokoju nie daje. Ciężki to jednak temat i chwilowo nie czuję się siłach. Ot, koledzy jeszcze raz przekręcili dawnego premiera, a że pośmiertnie, cóż, mieści się to w tradycji polskiej post-PZPRowskiej komuny. Dziś mówią, że nagranie, które miało być odtworzone na pogrzebie było tylko żartem Oleksego. Chciałbym im nawet wierzyć, tylko czy wtedy mówiłby on, ze przekazał płytę Kwaśniewskiemu? Przecież to czyniłoby dowcip, robiony kolegom z lewicy, o połowę mniej śmiesznym – bo uwolniłoby ich od niepewności, co też Józef Oleksy powie na swoim pogrzebie.

Chciałem też pisać o Grzegorzu Braunie i może jeszcze napiszę, a teraz wyjaśnię, czemu ostatecznie punktem wyjścia dzisiejszej notki uczyniłem posiadaczy kredytów we frankach? Oto jedno z pism, nie tak dawno szczujących na wspomniane grupy zawodowe, pochyla się z troską nad dramatem frankowiczów i pisze, że jedna pani, co ma kredyt, będzie musiała rzadziej przyjmować sprzątaczkę, inna w ogóle z niej zrezygnuje, a jakiś facet chyba odpuści sobie ogrodnika. Czy ci troskliwi dziennikarze „Metra” nie dostrzegają, że to nie tragedia, a co najwyżej tragifarsa? A przecież chyba nie wszyscy, którzy znaleźli się w tej sytuacji, mniejsza z tym, w jakim stopniu na życzenie własne, mają tego typu problemy z kosmosu. Podejrzewam, że kilka osób może faktycznie przeżywać dramat życiowy. I to pewnie z myślą o nich „Gazeta Wyborcza” znajduje winnego tej sytuacji – Jarosława Kaczyńskiego, który bronił przed zatroskanymi krytykami tego przekrętu (opisanego zresztą dokładnie w tym samym artykule) niezawisłości sektora bankowego. No cóż, 67% frankowiczów wierzy zapewne również „Gazecie Wyborczej”, więc przyjmie do wiadomości wyniki tego dziennikarskiego śledztwa.