Wołyń. 11 lipca 1943 r. Polacy gromadzili się w kościołach. Ukraińcy z UPA dokonali masowych mordów. Rocznica Krwawej Niedzieli. PAMIĘTAMY!

ipn.gov.pl

W latach 1942-1946 struktury terenowe i oddziały zbrojne OUN-UPA, na ogól z pomocą i przy aktywnym współudziale ukraińskich sąsiadów, wymordowały na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej ok. 120 tysięcy Polaków.Ofiarami padli wszyscy, niezależnie od płci; od nienarodzonych jeszcze dzieci, po wiekowych starców.

Po tysiącach polskich wsi, osiedli i gospodarstw pozostały dziś jedynie zarośnięte cmentarze z powalonymi nagrobkami, resztki zburzonych i spalonych budowli oraz zbiorowe mogiły pochowanych w pośpiechu ich mieszkańców.

W 1943 r. przywódcy polityczni Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów postanowili ostatecznie usunąć z „etnicznych ukraińskich ziem” wszystkich „nie-Ukraińców”. W praktyce decyzje te dotyczyły przede wszystkim Polaków - najliczniejszej w tym czasie nieukraińskiej grupy narodowościowej.

Pierwszy zaplanowany i zrealizowany na masową skalę mord miał miejsce 9 lutego 1943 r. w powiecie sarneńskim. Sotnia UPA, dowodzona przez Hryhorija Perehijniaka, udając sowiecki oddział partyzancki, napadła na polską kolonię Parośla. Podstępem związano wszystkich mieszkańców powrozami, a następnie zabito ich siekierami. Życie straciło ponad 150 osób. Natężenie akcji likwidacyjnych dokonywanych przez oddziały OUN-UPA i towarzyszące rzeziom okrucieństwo spowodowały w praktyce likwidację żywiołu polskiego na Wołyniu.

Zniszczono też ślady ich wielowiekowej obecności na tych terenach, ich dorobek życiowy i kulturalny. Z wyjątkowym okrucieństwem traktowano księży i osoby duchowne. Napastnicy niszczyli także cmentarze i groby Polaków. Uniemożliwiali też katolickie pochówki pomordowanych. Zabójcy wrzucali zwłoki do wykopanych dołów w lasach, do rowów, okopów, piwnic. Wiele ciał wrzucano do płonących budynków, a także do studni. Wiele osób spłonęło żywcem w podpalonych domach, budynkach gospodarczych i kościołach. Wpływ na nasilenie się fali zbrodni miało porzucenie w marcu i kwietniu 1943 roku przez policjantów ukraińskich służby na rzecz Niemiec i przejście w szeregi UPA. Wielu z tych policjantów brało wcześniej udział w zagładzie Żydów. W nocy z 22 na 23 kwietnia 1943 roku UPA spaliła osadę Janowa Dolina i zamordowała ok. 600 Polaków.

Szczególne nasilenie zbrodni nastąpiło w lipcu 1943 roku. Zamordowano wówczas ok. 10 - 11 tysięcy Polaków. 11 i 12 lipca UPA dokonała skoordynowanego ataku na Polaków w 150 miejscowościach w powiatach włodzimierskim, horochowskim, kowelskim oraz łuckim. Wykorzystano fakt gromadzenia się w niedzielę 11 lipca ludzi w kościołach. Doszło do mordów w świątyniach m.in. w Porycku (dziś Pawliwka) i Kisielinie. Około 50 kościołów katolickich na Wołyniu zostało spalonych i zburzonych. Zbrodni na Polakach dokonano w 1865 miejscach na Wołyniu. Największych masakr dokonano w Woli Ostrowieckiej, gdzie zamordowanych zostało 628 Polaków, w kolonii Gaj - 600, w Ostrówkach - 521, Kołodnie - 516. Zbrodnie na Polakach dokonywane były niejednokrotnie z niebywałym okrucieństwem, palono żywcem, wrzucano do studni, używano siekier i wideł, wymyślnie torturowano ofiary przed śmiercią a także gwałcono kobiety.

UPA atakowała bazy samoobrony polskiej na Wołyniu, w których chroniła się ludność, m. in. Przebraże, w którym uratowało się ok. 10 tys. Polaków. Tylko część baz samoobrony przetrwała. Pomocy bazom samoobrony udzielała partyzantka sowiecka, a także żołnierze węgierscy sprzedając amunicję. Były przypadki pozyskiwania broni od Niemców.

Polacy szukali ratunku uciekając do miast i miasteczek kontrolowanych przez wojsko niemieckie. Wielu z nich zostało wywiezionych na roboty przymusowe do Niemiec.

Określenie Zbrodnia Wołyńska dotyczy nie tylko masowych mordów dokonanych na terenach Wołynia, czyli byłego województwa wołyńskiego, ale także w byłych województwach: lwowskim, tarnopolskim i stanisławowskim (Galicja Wschodnia) a także województwach lubelskim i poleskim.

Z rąk nacjonalistów ukraińskich ginęły także rodziny polsko-ukraińskie, Ukraińcy odmawiający wzięcia udziału w zbrodniczej akcji oraz ratujący Polaków. „Kresowa Księga Sprawiedliwych” (wyd. IPN) opracowana przez Romualda Niedzielkę podaje, że Ukraińcy uratowali 2527 Polaków. Za tę pomoc 384 Ukraińców zapłaciło życiem.

Zbrodnia wołyńska spowodowała polski odwet, w wyniku którego zginęło ok. 10-12 tys. Ukraińców, w tym 3-5 tys. na Wołyniu i w Galicji Wschodniej.

W opinii znawcy problematyki polsko-ukraińskiej, historyka prof. Grzegorza Motyki „choć akcja antypolska była czystką etniczną, to jednocześnie spełnia ona definicję ludobójstwa”. Celem było bowiem zniszczenie na Wołyniu w całości, a na innych terenach w części, polskiej grupy etnicznej.

http://wpolityce.pl/historia/258913-wolyn-11-lipca-1943-r-polacy-gromadz...

Dziękuję za Twój wpis.

To było absolutne ludobójstwo na polskim narodzie.
Za prlu nie mówiło się o tym, bo byliśmy "jedną wielką rodziną socjalistyczną". Prl szczęśliwie runął, ale dzisiaj, już po trzydziestu latach ciągłej "transformacji" a w imię dziwnej politpoprawnej polityki, tzw. dobrosąsiedzkich stosunków z sąsiadem (dodajmy, zagrożonym przez imperializm rosyjski), nie chce się przywoływać bezsprzecznego holokaustu na Polakach. "Wczoraj" nie, bo był "Majdan". Dzisiaj nie, bo mamy wspierać Ukrainę. Jutro też nie, bo co? Bo... nie wypada?

Dziesiątki tysięcy niewinnych ludzi ginęło - od nienarodzonych po starców - tylko dlatego, że byli Polakami. Rąbani bez litości, paleni żywcem, torturowani w najwymyślniejsze sposoby z obłąkańczej nienawiści, w szaleństwie i nieludzkim amoku.
Przez lata zamilczano tę pamięć i wygląda  na to, że nadal tylko półgębkiem można o tym wspominać. To haniebne zaniechanie.
Nie wypada przypominać i upominać się o pomordowanych rodaków? Czyżby to naszym decydentom było wstyd przypominać o masakrach morderców z UPA i OUN? Dlaczego?
Nie wolno przemilczać takiej zbrodni. To jest głupia i szkodliwa polityka, i ona zemści się prędzej czy później na tych pudrowanych stosunkach dobrosąsiedzkich.

A gdzie, u licha, sprawiedliwość? Gdzie zadośćuczynienie? Gdzie przynajmniej prawdziwe uczczenie pamięci tysięcy niewinnych? Nie chodzi o zemstę, ale o uznanie prawdy. Bez tego nie będzie prawdziwego pojednania.
Która polska władza upomni się o pomordowanych rodaków? I kiedy w końcu to nastąpi?

 O tak, daj Im, Panie, wieczny odpoczynek.
I wybacz Ich mordercom.

Pozdrawiam.Ursa Minor

Kibice Legii i Lecha przypomnieli o Wołyniu. Stali po przeciwnych stronach, ale byli zgodni jak nigdy

Fot. Twitter

Podczas meczu o Superpuchar Polski rozgrywanego między Legią Warszawa a Lechem Poznań, na stadionie „Kolejorza” można było zauważyć transparenty przypominające ukraińskie ludobójstwo.

W ten sposób kibice upamiętnili 72. rocznicę kulminacyjnego momentu Rzezi Wołyńskiej w wyniku którego śmierć ponieśli Polacy - również kobiety, dzieci i starcy. Zostali brutalnie zamordowani przez Ukraińców tylko dlatego, że byli Polakami.

Ultrasi stołecznego klubu wywiesili wielkie hasło:

Nie będzie litości dla banderowców! 11.07.43 Pamiętamy

 

Fot. Twitter

W podobnym tonie było utrzymane hasło na transparencie kibiców „Kolejorza”.

Pamiętamy ukraińskie ludobójstwo na Polakach z Wołynia!!! ‘43

 

Fot. Twitter

Ważna rocznica połączyła kibiców, którzy nigdy nie są ze sobą zgodni. Tym razem byli.

http://wpolityce.pl/sport/258917-kibice-legii-i-lecha-przypomnieli-o-wol...

Uczczono ofiary rzezi wołyńskiej

W wielu miastach Polski  uroczyście uczczono pamięć ofiar w 72. rocznicę rzezi wołyńskiej – jednej z najbardziej bestialskich zbrodni naszej historii.

W Chełmnie po raz trzeci odbył się Marsz Pamięci o  ofiarach rzezi Wołyńskiej. Zebrani przeszli pod pomnik „Ku czci Polaków, ofiar ludobójstwa ukraińskich nacjonalistów na kresach wschodnich II Rzeczpospolitej w latach 1943 – 1945”. Złożono kwiaty i zapalono znicze.

Z kolei w Warszawie na pl. Trzech Krzyży w kościele św. Aleksandra sprawowana była Msza św. w intencji ofiar zbrodni i ich rodzin. Uroczystości zakończyły się wieczornicą na skwerze Wołyńskim.

Piotr Szubarczyk, publicysta historyczny podkreśla, że zbrodnie Wołyńską trzeba nazywać ludobójstwem, bo ten mord na Polakach nosił wszystkie jego znamiona.

- To było klasyczne ludobójstwo. W wielu dokumentach zachowało się to, ze przywódcy ukraińscy postawili sobie za cel likwidację żywiołu polskiego. Definiowali to w różny sposób. Były rozkazy wymordowania wszystkich mężczyzn od 16 do 60 roku życia, w innych przypadkach mordowania wszystkich Polaków, Polek, dzieci, a także osoby z rodzin mieszanych, polsko-ukraińskich. Gdybyśmy chcieli jakoś zdefiniować to ludobójstwo wołyńskie, to powiedzielibyśmy, ze była to czystka etniczna, masowa zbrodnia wykorzystująca okoliczności wojenne, dokonywana przez Ukraińców na sąsiadach – Polakach – stwierdza Piotr Szubarczyk.

W 1943 r. na ukraińscy nacjonaliści wspierani aktywnie przez miejscową ludność bestialsko zamordowali prawie 60 tys. Polaków. Do dziś ciała ofiar ludobójstwa na Wołyniu spoczywają w anonimowych, zbiorowych mogiłach. Rodziny ofiar mają trudności z ich zlokalizowaniem i upamiętnieniem.

http://www.radiomaryja.pl/informacje/uczczono-ofiary-rzezi-wolynskiej/