Polska Racjonalna. W tym szaleństwie jest metoda

  Do środowej Gazety Polskiej Codziennie napisałem artykuł mówiący o szansach i zagrożeniach dla kampanii Andrzeja Dudy, głównie przez pryzmat działań urzędującego prezydenta i jego otoczenia. Tekst nie zdążył jeszcze pojawić się w formie papierowej w kioskach, a już ktoś życzliwy z najbliższych współpracowników znowu postanowił strzelić Komorowskiemu w stopę. Inaczej nie jestem w stanie określić oparcia kolejnej fazy kampanii na podziale na „Polskę racjonalną” i „Polskę radykalną” zaproponowanym w spocie, w którym prezydent reklamuje się głosem wziętym wprost z telezakupów i budzącym tyle samo emocji.

Pomijając rzecz najbardziej oczywistą – że znów jednoczenie narodu dokonuje się przez podział (może to ukłon w stronę prawicowej tradycji?), a zgoda polega na wspólnym stygmatyzowaniu przeciwników, kolejny raz przeciwnicy Bronisława Komorowskiego dostają hasło idealne do obśmiania i wykazania, jak propaganda rozmija się z rzeczywistością. I robią to bez żadnej litości, za to uzbrojeni w media społecznościowe. Tych zaś otoczenie Komorowskiego nie rozumie kompletnie, co mimo wszystko mnie zaskakuje. Ot, w poniedziałek rano sprawdziłem, czy ktoś odpowiedzialny za wizerunek kampanii zadbał o zabezpieczenie na Facebooku fanpage’a „Polska Racjonalna”. Oczywiście nie. Idealne miejsce do prowadzenia ostrzału oddano walkowerem.

Samo hasło rozebrać można na co najmniej dwa sposoby, które równolegle są przez internautów praktykowane. W wersji bardziej pragmatycznej „Polska racjonalna” łączona jest z ewidentnymi absurdami i nadużyciami – najdroższymi budowami, niepotrzebnymi obiektami, rabunkową i chaotyczną polityką państwa, czy nie mającą nic wspólnego z racjonalnością (o interesie narodowym nie wspominając) polityką władz wobec Rosji. „Polska Racjonalna” to najdroższe autostrady, stadiony, Pendolino czy metro. „Polska Racjonalna” to wprowadzanie Rosji do NATO, oddanie jej śledztwa smoleńskiego i długotrwała afirmacja jej władz jako bezalternatywnych, a zarazem w pełni demokratycznych. Każdy z tych punktów to temat na oddzielną, długą i mocno udokumentowaną notkę, tymczasem na nich przecież lista się otwiera, nie zaś kończy. Drugi sposób to przywoływanie konkretnych wypowiedzi – agresywnych, wiernopoddańczych, głupich, naiwnych, słowem nie przynoszących chwały i zestawianie ich z głównym hasłem. Czy „Polskę Racjonalną” współtworzy Ryszard C.? Stefan Niesiołowski? Zastępy platformerskich polityków i publicystów, zajmujących się opluwaniem opozycji i wynoszeniem władz pod niebiosa, czasem wzywający do agresji wobec osób o odmiennych poglądach? Tak, jak pani Igras, która dziś swój społecznościowy profil opatruje hasłem „Zgoda i bezpieczeństwo” i zapewne z tymi słowami na ustach gotowa jest prać po pysku Marysię Sokołowską, czy kto tam się nawinie. A może twarzą tej racjonalności uczynić choćby specjalistkę od sceny i braw, panią Zapendowską, która w swoim czasie chciała Kaczyńskim, jeszcze wówczas dwóm, aorty poprzegryzać? Takich przykładów znajdziemy setki, a jeśli doliczyć sobie anonimowych lub piszących pod nazwiskiem partyjnych trolli (ot, sama pani Rudecka- Kalinowska dostarczyłaby materiału na billboardy w całym kraju i na każdym mógłby pojawić się inny cytat) to tysiące, jeśli nie miliony. „I wulkan wybucha. I chmurę pyłu siła nieznana niesie na Polskę, tak, jakby utrudniając komunikację lotniczą, wywołując ludzkie reakcje, decyzje, dając czas do zastanowienia się - Bóg mówił: NIE!” – Polska Racjonalna w wersji fanowsko-partyjnej. Wpiszcie sobie w google „Premie dla urzędników” – będziecie mieli „Polskę racjonalną” w wymiarze ekonomicznym.

Polska uległa wobec Rosji i Niemiec, opłacająca armię urzędników, finansująca pod stołem zaprzyjaźnionych biznesmenów, odbierająca ludziom chorym leki, a chorym i zdrowym – nadzieję, Polska wypychająca całe pokolenia na emigrację lub skazująca na wegetację w coraz bardziej wrogim kraju – tak, to jest Polska racjonalna. A gdzie kryje się ta racjonalność? Ot, choćby w tych danych, dostępnych na stronie naszej Partii-Matki: W roku 2002 PO miała trochę ponad 140 tys. majątku, dziś ma już prawie 65 milionów. Jeśli więc chcecie hasła mocnego, a zarazem uczciwego, proponuję, by kolejną część walki o głosy, jeśli nie w wyborach prezydenckich, to parlamentarnych, zilustrować danymi o majątku PO, o kadrze urzędniczej, o premiach i dochodach zaprzyjaźnionych oligarchów i powiedzieć wprost „W tym szaleństwie jest metoda”. Nie trzeba szukać specjalnie głęboko, by się zorientować.

Polska racjonalna w memach i obrazkach (zbiory stale uzupełniane)