Działania Angeli Merkel nakierowane są na realizację długofalowej strategii, zgodnie z którą gwarantem stabilności w naszej części Europy będzie wspierane przez Francjęporozumienie niemiecko-rosyjskie, a nie Amerykanie.
Osiągnięcie tego celu wymaga podważenia przywództwa Stanów Zjednoczonych w bloku zachodnim. Stąd zdecydowany niemiecki sprzeciw wobec zapowiedzi ewentualnego dozbrajania Ukrainy przez władze amerykańskie. Ambicje Niemiec łączą się z aspiracjami Rosji do odbudowania postsowieckiej strefy wpływów, które również są możliwe tylko po całkowitym wycofaniu się Stanów Zjednoczonych z Europy. Ta wspólnota interesów sprawia, że Berlin pozostaje „koniem trojańskim” Moskwy w strukturach zachodnich, sprzeciwiając się w jakiejkolwiek perspektywie integracji Ukrainy zNATO czy Unią Europejską.
Merkel przy wsparciu Hollande’a otwarcie dąży do zawieszenia broni na Ukrainie, czyli do utrwalenia rosyjskich zdobyczy na wschodzie. W ramach ustaleń z Moskwą mają zostać ustanowione linie demarkacyjne, faktycznie wyznaczając nową granicę między rozbieraną Ukrainą a Rosją, która wcale nie musi być ostateczna. Niemcy idą więc na rękę Rosji, co jest wymierzone w Stany Zjednoczone i czego koszty ponosi Kijów.
http://wpolityce.pl/swiat/233277-o-losie-europy-decyduja-merkel-i-putin