Dzisiaj, 6 lipca AD 2014, spędziłem półtorej godziny z TV Republika.
Łomatko!!!
12.30 – 13.00 KONTRA, magazyn historyczny Piotra Zychowicza.
Rzecz była o 27 Wileńskiej Dywizji AK. Weteranka tej jednostki słusznie stwierdziła, że gdyby nie Powstanie Warszawskie, bylibyśmy 17 republiką. O dziwo, Zychowicz nie zaprotestował.
13.00 – 13.30 LITERATURA NA TRZEZWO, magazyn literacki Mateusza Matyszkowicza.
Jesteśmy zgodni z profesorem Andrzejem Zollem co do tego, iż „jest rzeczą oczywistą, że służby specjalne mające chronić państwo, zwłaszcza służby kontrwywiadowcze, kompletnie zawiodły. Są w rozkładzie”. Tutaj opinie nasze są tak identyczne, że ktoś podejrzliwy może uznać, że uzgodniliśmy je ze sobą wcześniej, ale to nieprawda. Ostatni raz widziałem profesora na krakowskim rynku przed kilku laty pod koniec maja - on wracał z tej swojej Almy Mater, a ja wracałem z ogródka piwnego, bo upał był straszny. Ale Zolla rozpoznałem od razu, pomimo że pot zalewał mi oczy.
Niedaleko Częstochowy rozbił się samolot Piper PA-31 Navajo. W katastrofie tej zginęło 11 osób. Według ekspertów to najtragiczniejsza od lat katastrofa samolotu cywilnego w Polsce. Można porównać działanie służb odpowiedzialnych za badanie przyczyn tej katastrofy z działaniem osób badających katastrofę smoleńską.
Cała nadzieja w tym, że prowokatorzy wyłożą się na własnej prowokacji torując mimowolnie drogę do obalenia obecnego bantustanu.
- Że też mi się przytrafiło! - wielokrotnie wołałem sam do siebie z zazdrością porównując trudności własnego zawodu z beztroskim słowotokiem speców od PR-u. - Żyć, nie umierać! - zawistnie kwitowałem potok dyrdymałów ekspertów od byle czego, znawców profesjonalnych mrugnięć prawym i lewym okiem, umiejętnego wiązania krawatów i malowniczych pozycji dłoni trzymanych na stole, za które to dyrdymały nasi panowie i panie Jourdain nie wahają się słono płacić naszymi pieniędzmi.
NiepoprawneRadio.PL - Audycja 543 (niedzielna) - Zapraszamy Państwa do słuchania!
Zawsze kiedy czytam, że dziennikarze po raz kolejny samodzielnie "dotarli" do tajnych - czy choćby niejawnych - materiałów... odczuwam niepokój.
Czy to możliwe, że polskie służby specjalne są aż tak niedoinwestowane? Czy z powodu kryzysu nie wypełniają już nawet swych najbardziej podstawowych obowiązków? Nie pomagają dziennikarzom? Nie koordynują ich pracy? Czy doszło już do tego, że dziennikarze muszą sami, po omacku, szukać tego co jeszcze przed finansową zapaścią państwa było im podawane na tacy?
Na polu boju o niezależność dziennikarską, wolność słowa i przejrzystość życia publicznego pozostało już tylko Prawo i Sprawiedliwość. Wszyscy inni zrejterowali.