Dzisiejsza publikacja „Wyborczej” na temat ponoć podsłuchanej i zarejestrowanej rozmowy Donalda Tuska i dr Jana Kulczyka prowadzi do kilku bardzo istotnych wniosków.
(3)
Rosemann's blog
Dawno, dawno temu, w roku 2010, dokładnie w dniu, w którym Donald Tusk, zapytany o ocenę happeningu Dominika Tarasa i nie krył sympatii dla „takiej formy ekspresji” życzyłem jemu i jego środowisku politycznemu „Obyście odchodzili w konwulsjach”.
(2)
Obserwując falę oburzenia wywołana skandaliczną reklamą wódki „Żytniej” wykorzystującą w trudny i do zaakceptowania i do zrozumienia sposób zdjęcie zrobione podczas lubińskiej masakry z 1982 r. postanowiłem i ja zabrać w tej sprawie głos. W poprzednim zdaniu użyłem określenia „trudny do zrozumienia sposób wykorzystania zdjęcia”. Być może nie spodoba się to większości czytelników ale spróbuję ułatwić zrozumienie tego skandalicznego postępowania.
(6)
Twitterowy donos ks. Kazimierza Sowy do Grzegorza Hajdarowicza na autora prasowego materiału z Rzeczpospolitej, poświęconego rzeczonemu kapłanowi przypomniał mi jak szczególna i jak zabawna jest pozycja ks. Kazimierza w naszym laicyzującym się na potęgę społeczeństwie.
(5)
Trudno byłoby nie przyznać, że ujawniony dziś pomysł ogłoszenia drugiego referendum, odnoszącego się do tych pytań, które były Prezydent Bronisław Komorowski proponował dopisać do lity wycieczki albo do pamiętnika to zagranie politycznie znakomite.
Domyślam się, że to referendum raczej nie dojdzie do skutku. Kto wie, czy o to właśnie nie chodziło pomysłodawcom. A przynajmniej czy nie szacowali zysków także i z takiej możliwości.
Domyślam się, że to referendum raczej nie dojdzie do skutku. Kto wie, czy o to właśnie nie chodziło pomysłodawcom. A przynajmniej czy nie szacowali zysków także i z takiej możliwości.
(4)
Głupio powoływać się na Leszka Millera ale trudno nie nawiązać do jego słynnego bon motu o tym jak poznać prawdziwego mężczyznę gdy czyta się kolejne pretensje Bronisława Komorowskiego do Narodu i równocześnie relacje o tym co po nim zostało w Pałacu. A w zasadzie o tym, co nie pozostało choć powinno.
(2)
Zacznę od takiego bardziej ogólnego spostrzeżenia, z którym zmagam się od jakiegoś czasu a wypowiedź Premier Kopacz o ruskich sabotażystach tylko je wzmocniła.
(3)
Szanowna Pani Prezes Rady Ministrów
(3)
Dwie konkretne sprawy są doskonałym punktem wyjścia do tytułowej dyskusji o tym kto jest a koto nie jest zależny. I od kogo.
Jak wiadomo jednym z (jak się okazało robiącym mniejsze niż oczekiwano wrażenie na wyborcach) motywów kampanii prezydenckiej a teraz także i parlamentarnej była i jest niesamodzielność Andrzeja Dudy i Beaty Szydło. Którzy są, jak się tu i ówdzie mówi, marionetkami, którym za sznurki pociąga Jarosław Kaczyński.
(1)
10 godzinne posiedzenie zarządu Platformy Obywatelskiej przedstawiane było, tak jeszcze w trakcie jego trwania jak i po zakończeniu, jako radykalny zwrot w strategii wyborczej partii. Nowy kształt list nazwany został nawet rewolucją choć śmiesznym wydaje się to określenie w kontekście przesuwania regionalnych baronów partii z „jedynek” na miejsca drugie oraz zrzucania niektórych istotnych polityków do okręgów, w których nigdy nie kandydowali a być może nawet w życiu nie byli.
(4)