Mam odmienne od wielu prawicowych blogerów zdanie  na temat wczorajszego orędzia naszego premiera Szanownego Donalda Tuska...

...Mnie ono urzekło, urzekło przede wszystkim samą treścią i formą werbalnego przekazu oraz wizualnego przesłania.

Nasz umiłowany Premier wszystkich nas uspokoił. Nie będzie wojny, bo on - jako polityk najwyższych, europejskich lotów - nas o tym zapewnia, tak jak od zawsze wypowiadał i spełniał wszystkie swoje gospodarczo-polityczne cudowne obietnice składane wszystkim Polakom. Chwała mu za to i niech nam żyje 100 lat.

To, że Donald Tusk, to „swój” człowiek wiadomo od dawna. Przynajmniej wśród „swoich”.

Ale jego polityczna postawa, niektóre działania oraz skutki tych działań rodzą różnorodne wątpliwości.

Jedni posądzają go np. o to, że jest człowiekiem Angeli Merkel. Takie podejrzenia ma uzasadniać fakt, że jest jej we wszystkich sprawach posłuszny. Przyznają, że czasem bywa twardy, ale jest to raczej twardość takiego rodzaju, jak twardość różdżki w rękach czarownicy, a właściwie, to miałem napisać, że dobrej wróżki.

W przypadku kredytów walutowych mamy do czynienia z drenażem i transferem kapitału z gospodarek peryferyjnych do centrum.

NiepoprawneRadio.PL - Audycja 512 (czwartkowa) - Zapraszamy Państwa do słuchania!

Do 31 marca Poczta Polska przyjmuje bezpłatnie wysyłane przez nas paczki w akcji Caritasu "Dla Ukrainy" "Rodzina rodzinie".
W tym celu wysyłamy zgłoszeniowy mail na adres z prośbą o dane adresowe wysyłki swojej paczki:
pomocukrainie@caritas.pl
otrzymamy dane - adres parafii na Ukrainie  wraz z instrukcją co można wysyłać i
krótką informacją o rodzinie oraz jej numer identyfikacyjny.

Pamiętacie Iran Chomeiniego? Iran miał wtedy dwóch wrogów. Wielkiego Szatana i Małego Szatana.

 

Z punktu widzenia geopolityki Rosja ma dwóch potencjalnych wrogów. Pierwszy z nich jest wrogiem mniemanym. To tzw. Zachód. Zachód jest wrogiem, którego można pokonać i złupić na wielką skalę. To Mały Szatan.

 

Drugim wrogiem Rosji są Chiny. To wróg, który może pokonać Rosję i wziąć łupy. Łupy to Syberia, a bez Syberii nie ma Rosji imperialnej i mocarstwowej. Chiny to Wielki Szatan.

 

Dowiaduję się z przyjemnością, że "zielona wyspa" zmieniła się w "jasny punkt na mapie Europy". Daty eksplozji olśniony nią pan premier nie sprecyzował; sądzę, że mogła mieć jakiś związek z wybuchami radości na Krymie oraz w "Trzecim Rzymie" (in spe),  skrupulatnie odnotowywanymi przez kronikarzy dziejów najnowszych.
Coś jeszcze pewnie gdzieś wybuchnie, bo z różnych stron dobiegają odgłosy krztuszenia się i coś jakby diabelski chichot, a choć może wybuchnąć gromko, albo głucho i drwiąco, nie wiadomo, kto będzie się śmiał ostatni.

Poza aspektem dramatycznym i geopolitycznym, ostatnie przyspieszenie historii posiada również, choć trudno w to uwierzyć, rys humorystyczny. Przedwczoraj ujawnił się on w całej swej okazałości w Poznaniu. I, powiedzmy sobie szczerze, okazałość ta nie była przesadnie okazała.

Dlaczego akurat teraz? Dlaczego tak, a nie inaczej?

 

Abstrahując od „imperialnej ciągłości” rosyjskiej polityki zadajmy sobie te dwa pytania.

 

Czy „Majdan” był zapalnikiem inicjującym rosyjską reakcję, czy tylko pretekstem do niej?

 

Czy oficjalnie „śladowe” zaangażowanie militarne Rosji na Krymie będzie w najbliższej przyszłości regułą jej postępowania, czy też wyjątkiem od tej reguły?

 

Wszyscy na poważnie, na wysokim c, to ja już nie muszę. Zwłaszcza, że lubię to ewangeliczne określenie "dosyć ma dzień swojej biedy" No to coś do uśmiechu.

Wczoraj Premier wygłosił Orędzie do Narodu. Już nie wspomnę, że rozpycha się łokciami i zabiera resztki spod żyrandola - dotąd sądziłam, że orędzia wygłasza Prezydent. Być może była to spóźniona odpowiedź na trzech dziennikarzy z trzech stacji telewizyjnych u Drogiego Bronka. Ale ja sądzę, że chodzi o coś innego.