User error: Failed to connect to memcache server: 127.0.0.1:11211 in dmemcache_object() (line 415 of /usr/share/nginx/www/blog-n-roll.pl/sites/all/modules/memcache/dmemcache.inc).
Istotne znaczenie dla skutecznej działalności służb wywiadowczych w okresie walk o granice miała organizacja terenowych jednostek wojskowych służb specjalnych.
Tam skupiał się cały wysiłek operacyjny służb wywiadu. Obszar państwa został podzielony na strefy wewnętrzną i frontową.
Równocześnie z budową naczelnych władz wojskowych Wojska Polskiego rozpoczęto tworzenie służb wywiadowczych i kontrwywiadowczych.
Utworzenie wywiadu wojskowego II Rzeczypospolitej poprzedziła kilkuletnia działalność siatek konspiracyjnych polskich organizacji niepodległościowych. Zdobywało w nich doświadczenie wielu późniejszych oficerów polskiego wywiadu wojskowego.
W końcu października 1918 roku Rada Regencyjna utworzyła Sztab Generalny, którego pierwszym szefem został gen. Tadeusz Jordan-Rozwadowski.
Dopiero w marcu 1919 roku ogłoszono pobór do budowanego Wojska Polskiego.
W dniu 6 marca 1919 roku Sejm Ustawodawczy na wniosek Związku Narodowo-Ludowego, przy sprzeciwie posłów PPS, uchwalił powołanie sześciu roczników (1896-1901). Wcielenie dotyczyło więc w większości ludzi mających poza sobą udział w wojnie światowej. Decyzja ta pozwoliła na formowanie wyższych związków taktycznych, opartych na poborze rekruta. Plan obejmował utworzenie dwunastu dywizji piechoty i sześciu brygad kawalerii.
W czasie I wojny światowej w Piotrogrodzie zwolennicy przyznania autonomii Królestwu Polskiemu ścierali się z przeciwnikami przyznania Polakom jakichkolwiek ustępstw.