„Pokłosie” czyli bohater Stahel i „polskie obozy”

Historia u mnie, W-wa, gimanzjum, byla na wysokim poziomie, oczywiscie bez XX i koncowki XIX wieku.
Nie pamietam autora, ale na 100% nie byla to michnikowna. To bym zapamietal.

Dwa razy w tygodniu i material trzeba bylo rzeczywiscie znac, pani byla wymagajaca.
Ja akurat interesowalem sie historia i sporo wiedzialem.

Sienkiewicza i Mickiewicza nie ma w obowiazkowej lekturze, sa bryki,tzn. jakies opracowania o ile wogole a nie orginaly.
Wyrzucenie z letury obowiazkowej do uzupelniajacej jest de facto zakazem. Uczen moze przeczytac extra Potop jezeli bedzie mial ochote. Nie bedzie mial ochoty.
Co do Mickiewicza: o ile pamietam GW swietowala skreslenia Pana Tadeusza z listy lektury.
Bez Pana Tadeusza nie ma Mickiewicza. Ditto bez Dziadow.

Obecna mlodziez nie jest w stanie czytac Dziadow czy pana Tadeusza poniewaz nie zna historii Polski, nie mowiac o samym jezyku jako taki.  A Reymont jest pogrzebany tak, ze nawet nazwisko jest nieznane.

Poziom matematyki:
Prof. Nalaskowski we wSieci o dramatycznych wynikach matur: „Egzamin był na poziomie szóstej klasy dawnej podstawówki”
http://wpolityce.pl/spoleczenstwo/204733-prof-nalaskowski-we-wsieci-o-dr...

Co jest rowniez katastrofa cywilizacyjna. Mowienie o zmniejszeniu nauki historii na korzysc maty jest oczywistym klamstwem rzadzacych co wlasnie po poziomie nauczania widac.
Chodzi o przerwanie przekazu  polskiego  kodu cywilizacyjnego w szkolach.


 

Wobec takiego dictum, poddaję się .

Jeśli się z tym nie zgodzisz, to trudno. Widać bardziej przekonuje Cię własna argumentacja.

Gierek w tym sensie byl polskim patriota, chcial zwiekszyc sile przemyslowa Polski i tym samym sile Polski i narodu, w przeciwienstwie do obecnej antypolskiej sitwyn likwidujacej panstwo i unicestwiajacej narod.

Jeśli tak własnie rozumieć patriotyzm Gierka i taki własnie (gospodarczy) wymiar jego patriotyzmu Kaczyński miał na myśli, to byłabym po części w stanie  zgodzić się zarówno z nim, jak i z Tobą. Wiele Gierkowi nie wyszło, ale przynajmniej - być może -  do jakiegoś stopnia miał dobre zamiary.
Warto jednak pamiętać przy okazji, że obecna sitwa ma dużo większe możliwości złodziejstwa, niźli w czasach, gdy nie było zwyczaju prywatyzowania majątku narodowego, a podejrzanym prywaciarzem był właściciel warsztatu szewskiego albo jednej szklarni.

Nie wiem co Gierkowi siedziało w głowie i czym się tak naprawdę kierował. Mogę jedynie oceniać widoczne efekty. A one są takie, że w ciągu kilku lat rzeczywiście poczyniono wielkie inwestycje opierające się na zaciągniętym długu (swoją drogą spłaciliśmy go ostatecznie dopiero pod koniec 2012 roku), choć nie wszystkie one były robione z sensem.
O czym myślę? Na przykład o rolnictwie, w którym dokonał się wtedy prawdziwy skok w zuzyciu nawozów sztucznych i środków ochrony roślin. Czy wyszło nam to na dobre - można by dyskutować. Jednoczesnie od 1973 roku robiono wiele, by ograniczyć rozwój indywidualnego rolnictwa na rzecz PGR-ów. Jak efektywne się one okazały, to wiemy przecież doskonale. Jedyne do czego się wydatnie przyczyniły, to do narastających od roku 1976 niedoborów na rynku żywności (to własnie w 1976 wprowadzono pierwszą reglamentację w postaci kartek na cukier). Brakowało znacznię więcej towarów, niźli tylko cukru, ale oczywiście przyznanie się do tego faktu przedz władzę i wprowadzenie jakiejś korekty przyjętej linii rozwojowej nie było możliwe, bo wywróciłoby to całkiem prowadzoną równolegle propagandę sukcesu.

A poza rolnictwem… Zaczęto budować wtedy wielkie zakłady przemysłowe. W myśl owej propagandy sukcesu musiały one bowiem być wielkie. Lepsza była zatem Huta Katowice wielkości miasteczka, niż na przykład trzydzieści innych sredniej wielkości zakładów przemysłowych z nowymi miejscami pracy.
Dzis wiemy już na pewno, że ten (wtedy niemożliwy do skrytykowania) program inwestycyjny był źle skonstruowany, co doprowadziło ostatecznie do tego, że wielu inwestycji nie dokończono, a w gospodarce powstały znaczące dysproporcje zakończone głębokim kryzysem energetycznym i transportowym. Po prostu przeinwestowano sektor przemysłu ciężkiego, wydobywczego i elektromaszynowego, kosztem nakładów na przemysł produkujący artykuły dla ludności.
Wszechobecne w PRL-u marnotrawstwo dopełniło reszty.

 A sitwa? Była i wtedy. Jedynie władza ludowa się z bogactwem za bardzo nie obnosiła skoro dla narodu miała ideologię, w mysl której wszyscy mieli mieć „po równo”. Jednak już osoby z władzą powiązane czy dobrze z nią żyjące, miały całkiem nieźle. Artyści przez nią wspierani i jeżdżący chętnie do „demoludów” zarabiali kolosalne pieniądze - zresztą ci nie wspierani nie dostawali w ogóle pieniędzy na swoje filmy czy spektakle. Może warto sobie przypomnieć, że Maryla Rodowicz już wtedy bardzo lubiła samochody marki Porsche. Pamiętamy też zapewne telewizyjnego imperatora, ulubieńca Gierka -  Macieja Szczepańskiego, którego Gierek nazywał „swoim synem” albo wyskoki „Czerwonego Księcia” czyli syna Jaroszewicza.

Temat patriotyzmu Gierka, to zresztą temat poboczny, który wywołał Ro. Ten „patriotyzm gospodarczy”, jeśli nawet go uznamy, nie ma nic wspólnego z tym, od czego zaczęła się ta dyskusja - z prowadzoną przez władze polityką historyczną, która  i wtedy i teraz jest szkodliwa, choć może odsłony ma nieco inne.
Skoro jednak już o Gierku, to w tym ściślejszym kontekście będzie dużo trudniej dopatrzeć się w jego działaniach patriotyzmu. Z jednej strony to Gierek otworzył nieco polską politykę na świat, ale jednocześnie podjął działania zmierzające do jeszcze  głębszego uzależnienia Polski od ZSRR - w tym celu przeprowadzono  nawet w 1976 roku zmianę Konstytucji z 1952 roku tylko po to, by uzupełnić ją o zapis o „wiecznej przyjaźni z ZSRR”, wzmocnieniu kierowniczej roli PZPR i socjalistycznym charakterze polskiej państwowości. Z ZSRR konsultowano niemal każdą decyzję gospodarczą, w tym np. wybudowano pod naciskiem Moskwy szerokotorową „linię hutniczo-siarkową”. Mówiąc krótko - rozwój inwestycji był taki, na jaki Rosja wydała zgodę.

To także Gierek przyznał Leonidowi Breżniewowi order Virtuti Militari - nie ma co, trudno o bardziej oczywisty dowód jego „patriotyzmu”. I to za „patrioty” Gierka, w drugiej połowie lat 70. SB tak bardzo zintensyfikowało i zbrutalizowało swoją działalność.


Na zakończenie powiem jeszcze tylko tyle, że niepomiernie mnie wkurza, gdy ktoś próbuje gloryfikować Gierka i jego czasy, zapominając przy tym całkiem, że był to jedynie okres krótkotrwałej, bo zaledwie  około 5-letniej koniunktury, osiągniętej przy pomocy pożyczek, wydanych potem nie zawsze rozsądnie, co ostatecznie doprowadziło do krachu gospodarczego. Słyszałam już nawet takie brednie, że Gierek był wspaniały, a do krachu doprowadziła Polskę dopiero „Solidarność”.