Historia

Godziemba
22-01-2020
W trakcie III pielgrzymki do Ojczyzny Jan Paweł II jednoznacznie poparł opozycję.           Do kolejnej wizyty Jana Pawła II w Polsce doszło w odmiennej sytuacji politycznej. W 1985 roku do władzy w Związku Sowieckim doszedł Michaił Gorbaczow dokonując kontrolowanej liberalizacji systemu.            W 1986 roku peerelowskie władze zwolniły niemal wszystkich więźniów politycznych. Pogłębiający się kryzys gospodarczy zmuszał władze komunistyczne do...
5
5 (1)
Godziemba
20-01-2020
Druga pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny nie spełniła nadziei władz komunistycznych.             Po wprowadzeniu stanu wojennego, władze komunistyczne nie zgodziły się na pielgrzymkę papieża w 1982 roku. Po skutecznej rozprawie z opozycją oraz zawieszeniu w dniu 31 grudnia 1982 roku stanu wojennego, rząd PRL zgodził się na wizytę Jana Pawła II w kraju.             Najważniejsze ustalenia w kwestii pielgrzymki papieskiej zapadły w czasie posiedzeń...
5
5 (1)
Godziemba
15-01-2020
W styczniu 1984 roku prezydent Reagan zniósł większość sankcji nałożonych dwa lata wcześniej na Warszawę.          W obliczu zapaści gospodarczej warszawski reżim za wszelką cenę chciał zniesienia sankcji, obarczając jednocześnie Reagana za nędzę społeczeństwa. Podawano przy tym absurdalne kwoty strat, jakie rzekomo poniosła peerelowska gospodarka w wyniku amerykańskich sankcji. Wicepremier Janusz Obodowski podał kwotę 12 miliardów dolarów. Gdy zapytano się o szczegóły był w...
5
5 (1)
Godziemba
13-01-2020
Po wprowadzeniu stanu wojennego, w końcu grudnia 1981 roku prezydent Ronald Reagan wprowadził sankcje wobec PRL.          Na ich podstawie strona amerykańska wstrzymała rozmowy na temat przyznania Warszawie pożyczki (470 milionów dolarów) na zakup artykułów zbożowych oraz gwarancji kredytowych, a także wypowiedziała przywileje lotnicze dla LOT na amerykańskim terytorium oraz cofnęła prawo połowu ryb przez polskie trawlery na amerykańskich wodach terytorialnych.     ...
5
5 (1)
Godziemba
09-01-2020
Na początku stycznia 1920 roku wojska polskie w czasie operacji „Zima” zdobyły łotewski Dyneburg (Dźwińsk), wypierając z miasta bolszewików.       Polskie natarcie rozpoczęło się zgodnie z planem, 3 stycznia 1920 roku. Sprawnie przekroczono skutą lodem Dźwinę, a następnie zaatakowano bolszewicką baterię artylerii, zdobywając dwa działa. 2 batalion kpt. Kozickiego wyruszył w kierunku twierdzy dyneburskiej, której bolszewicka załoga niespodziewanie opuściła swoje stanowiska. Polscy żołnierze zajęli...
5
5 (1)
Godziemba
07-01-2020
Na jesieni 1919 roku rozpoczęły się przygotowania do operacji militarnej, której celem było wyparcie bolszewików z Dyneburga i przekazanie Łotyszom tego ważnego miasta.               W wyniku ofensywy, prowadzonej od sierpnia do października 1919 roku wojska polskie osiągnęły na froncie północno-wschodnim linię rzeki Dźwiny, dochodząc po Połock, a następnie linię rzeki Berezyny wraz z Borysławem i Bobrujskiem.           ...
5
5 (2)
Godziemba
30-12-2019
Święta 1939 rok oraz Nowy Rok były szczególnie trudne i smutne.          Po przegranej wojnie Polacy znaleźli się pod okrutną niemiecką okupacją. Wiele rodzin straciło na wojnie swoich bliskich, tak wojskowych jak i cywili. Na ulicach Warszawy nie trudno było zauważyć, że miasto przetrwało długie oblężenie, podczas którego nie było oszczędzane. Ludzie zaczynali uczyć się nowego życia. Tak więc z jednej strony Polacy byli przygnębieni, ale z drugiej jednak ciągle tkwiła w nich nadzieja, że już...
5
5 (1)
Godziemba
23-12-2019
Członkowie Episkopatu mieli różne poglądy na rolę Kościoła po wprowadzeniu stanu wojennego.          W kolejnych miesiącach 1982 roku Kościół prowadził z władzami rozmowy mające na celu zwolnienie choćby części internowanych oraz złagodzenie rygorów stanu wojennego. Równocześnie zajmowano publicznie wstrzemięźliwe stanowisko wobec kwestii o charakterze politycznym. Najistotniejsze było krytyczne podejście do manifestacji opozycji związanych z rocznicą zawarcia „Porozumień...
5
5 (1)
Godziemba
18-12-2019
Wprowadzenie stanu wojennego nie spotkało się z otwartym sprzeciwem polskiego Kościoła.           W dniu 15 grudnia 1981 roku, na pierwszym po wprowadzeniu stanu wojennego, posiedzeniu Rady Głównej Episkopatu zebrani biskupi wzywali do zachowania ostrożności w formułowaniu publicznych enuncjacji i podejmowaniu decyzji w związku z wprowadzeniem stanu wojennego. Najtrafniej obrazują to słowa bp. Mariana Przykuckiego, który „oświadczył, że społeczeństwo na pewno oczekuje głosu biskup...
5
5 (1)
Godziemba
16-12-2019
Wydarzenia Czerwca 1976 oraz postawa wobec nich biskupów i duchowieństwa spowodowały, że jednym z najważniejszych celów SB było niedopuszczenie do współpracy Kościoła ze środowiskami opozycyjnymi.            Poczynione przez ekipę Gierka ustępstwa wobec Kościoła znacząco wzmocniły jego pozycję społeczną. Jak zauważył z właściwą sobie przenikliwością Stefan Kisielewski: „Każdy nowy pierwszy sekretarz, czyli dyrektor partii, niepewny jeszcze swej popularności, stara się na...
5
5 (1)
Godziemba
13-12-2019
Otwarte oskarżenie aliantów o zdradę Polski sprawiło, iż gen. Sosnkowski oraz płk Matuszewski zostali poddani różnym represjom ze strony Brytyjczyków i Amerykanów.         Z biegiem czasu Ignacy Matuszewski zaczął zdecydowanie oskarżać przywódców Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych o ciągłe ustępowanie Stalinowi kosztem interesów Polski. Uderzenie  w Brytyjczyków i Amerykanów sprawiło, iż Amerykanie objęli go wiosną 1943 roku...
5
5 (2)
Godziemba
11-12-2019
Gen. Kazimierz Sosnowski oraz płk Ignacy Matuszewski należeli do zdecydowanych krytyków układu Sikorski-Majski.         W przededniu wojny francusko-niemieckiej płk Matuszewski bezowocnie prosił Sikorskiego o przydział wojskowy, chcąc walczyć w armii polskiej jako szeregowiec. Został jednak negatywnie zweryfikowany przez komisję lekarską.         Po klęsce Francji gen. Sosnkowski wraz z innymi członkami rządu przedostał się do Wielkiej Brytanii. Natomiast płk Matuszewski w...
5
5 (2)
Godziemba
04-12-2019
Dwóm wybitnym przedstawicielom obozu piłsudczykowskiego -  Kazimierzowi Sosnkowskiemu i Ignacemu Matuszewskiemu - nie dane było w pełni służyć Polsce.          Kazimierz Sosnkowski w wieku 20 lat w 1905 roku został jednym z dowódców Organizacji Bojowej PPS. W 1908 roku był założycielem Związku Walki Czynnej, a potem zastępcą Piłsudskiego i szefem sztabu Związku Strzeleckiego, a następnie I Brygady Legionów Polski. W grudniu 1918 roku został jednym z najmłodszych generał...
5
5 (1)
Godziemba
02-12-2019
Wieloletnie starania ks. Hrynyka uwieńczone zostały mianowaniem go w 1967 roku  generalnym wikariuszem dla obrządku greckokatolickiego w Polsce.            Zacięta rywalizacja między duchowieństwem prawosławnym a greckokatolickim o wpływy wśród wiernych na terenach poukraińskich sprawiła, iż władze lokalne, zgodnie z instrukcjami z Warszawy, zaczęły  stosować dotkliwe sankcje w postaci zamykania cerkwi, w których  odprawiano nabożeństwa greckokatolickie.    ...
5
5 (1)
Godziemba
27-11-2019
W 1955 roku ks. Hrynyk został skazany przez komunistyczny sąd na karę sześciu lat więzienia.           Aktywność ks. Hrynyka i jego próby paraliżowania działalności kapłanów prawosławnych wywoływały ich reakcję i protesty. „Do tut. referatu wpłynęły skargi – pisał jeden z urzędników w 1952 roku -  i prośby o interwencję od księży prawosławnych działających na terenie tut. wojew. w sprawie utrudniania im pracy duszpasterskiej wśród ludności z akcji „W...
5
5 (1)
Godziemba
25-11-2019
Po 1945 roku ks. Bazyli Hryniuk stał się jednym z najważniejszych przedstawicieli Kościoła greckokatolickiego w Polsce.            Ks. Bazyli Hrynyk urodził się 27 grudnia 1896 roku w Koszelowie pow. Żółkiew, jako jedno z pięciorga dzieci Jakuba i Paraskewii z domu Stehnij.  Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w sierpniu 1915 roku w Gimnazjum we Lwowie został powołany do armii austro-węgierskiej. Po rozpadzie  monarchii Habsburgów w 1918 przez krótki czas był żołnierzem...
5
5 (1)
Godziemba
20-11-2019
W sierpniu 1962 roku Jerzy Braun otrzymał zaproszenie do udziału w soborze w charakterze obserwatora. Funkcjonariusz SB  kpt Wawrzyniewicz chciał wykorzystać to dla pozyskania go do współpracy z SB.         Podczas spotkania w październiku 1963 roku Braun zapewnił o swojej lojalności względem państwa oraz zasygnalizował starania o nawiązanie kontaktu z przedstawicielami PZPR w celu uzgodnienia swej działalności „na odcinku katolickim”.  Wypytywał także o możliwość załatwienia dla...
5
5 (1)
Godziemba
18-11-2019
Jerzy Braun urodził się w 1901 roku w Dąbrowie Tarnowskiej, w zaborze austriackim. Od najmłodszych lat włączył się w działalność harcerstwa, które wpłynęło na jego  przeświadczenie o wadze służby dla ojczyzny.           Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, a po jej zakończeniu poświęcił się działalności publicystycznej, jako redaktor „Gazety Literackiej” w Krakowie, ale  przede wszystkim dwutygodnika, a następnie miesięcznika „Zet” (1932-1939).  ...
5
5 (2)
Godziemba
13-11-2019
Głośne stało się ostatnio wycofanie z konkursu Historycznej Książki Roku książki Piotra Zychowicza. Mniejszy rezonans wywołało usunięcie z tego samego konkursu książki Władysława Studnickiego „Wobec nadchodzącej drugiej wojny światowej”.          W obliczu groźby wybuchu wojny z Niemcami Władysław Studnicki napisał w ciągu maja i czerwca 1939 roku książkę „Wobec nadchodzącej drugiej wojny światowej”, którą następnie wydał własnym sumptem w warszawskim Zakładzie Drukarskim St....
5
5 (1)
Godziemba
06-11-2019
W 1969 roku pułkownik Klemens Nussbaum uciekł wraz z rodziną do Izraela.            W kilka tygodni po wojnie sześciodniowej (toczonej przez Izrael z państwami arabskimi), która stała się pretekstem do rozpętania przez ówczesne kierownictwo MON czystki antysemickiej, w lipcu 1967 roku zaproponowano mu przejście na znacznie mniej eksponowane stanowisko w systemie Obrony Terytorialnej Kraju. Po jego zdecydowanej odmowie został  skierowany na komisję lekarską, która stwierdziła...
5
5 (2)
Godziemba
04-11-2019
Klemens Nussbaum został po 1945 roku przedstawicielem komunistycznej elity.            Klemens Nussbaum urodził się w dniu 14 lutego 1921 roku we Lwowie, w religijnej rodzinie żydowskiej. Po wyjeździe ojca w celach zarobkowych do Belgii rodzina przeniosła się w latach 30. do Żurawna, gdzie Klemens ukończył szkołę powszechną. Następnie rozpoczął naukę zawodu kuśnierza. Po ukończeniu nauki powrócił do rodzinnego Lwowa, gdzie pracował jako kuśnierz do 1939 roku. Równocześnie w końcu lat 30...
5
5 (3)
Godziemba
30-10-2019
W warunkach panującego powszechnie we Lwowie strachu i coraz większej groźby aresztowania nikt nie mógł czuć się bezpiecznie. Jak zawsze w takiej sytuacji, uzewnętrzniły się dwie skrajne postawy ludzkie: kolaboracja i opór.          W przypadku tej pierwszej, takich, którzy jej ulegali, można było zaobserwować już od pierwszych dni obecności Sowietów w mieście. Dotyczyło to przede wszystkim wielu twórców kultury, którzy z różnych powodów...
5
5 (1)
Godziemba
28-10-2019
Natychmiast po zajęciu Lwowa Sowieci przystąpili do aresztowania pracowników polskich urzędów i instytucji oraz ustanawiania własnych porządków.        Powołano własny zarząd miasta, na czele którego stanął niejaki Fiodor Jeromienko – analfabeta w mundurze NKWD.         Z dnia na dzień do miasta zaczęły również przybywać tabuny nowych sowieckich „osadników”,  których  umieszczano w mieszkaniach po...
5
5 (2)
Godziemba
23-10-2019
W dniu 22  września 1939 roku Lwów został zajęty przez jednostki sowieckie.          W okresie międzywojennym we Lwowie mieszkało ponad 310 tysięcy osób (63,48% - Polacy, 11,25% - Ukraińcy, 24,12% - Żydzi, 0,78% - Niemcy).          Miasto było jedyną w Europie siedzibą diecezji czterech różnych obrządków: łacińskiej (Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, zwana potocznie Katedrą Łacińską), ormiańskiej (Katedra...
5
5 (2)
Godziemba
21-10-2019
Po wkroczeniu w październiku 1939 roku Litwinów do Wilna doszło do antyżydowskich zamieszek w mieście.            Nastroje antyżydowskie wzmacniała perspektywa odejścia wojsk sowieckich z Wilna, na mocy sowiecko-litewskiego układu z 9 października 1939 roku, przewidującego przekazanie Wilna i zachodniej Wileńszczyzny Litwie, w zamian za utworzenia na terenie państwa litewskiego sowieckich baz wojskowych.             W obliczu tych informacji niekt...
5
5 (1)
Godziemba
16-10-2019
Wileńscy Żydzi w olbrzymiej większości z radością powitali wejście sowieckich wojsk do Wilna we wrześniu 1939 roku.         Spośród 200 tysięcy mieszkańców Wilna Polacy stanowili 66%, Żydzi 28%, Białorusini 5%, Rosjanie 4% a Litwini niespełna 1,5 %.            Stosunki polsko-żydowskie układały się znacznie lepiej niż na innych terenach wschodnich województw II RP. Na Uniwersytecie Stefana Batorego nie wprowadzono w 1937 roku  – wzorem...
5
5 (1)
Godziemba
14-10-2019
Po zajęciu ziem wschodnich II RP Sowieci niezwłocznie przystąpili do tworzenia własnych struktury władzy, rekrutując do nich Żydów, Białorusinów i Ukraińców.         Proces ten wiązał się nie tylko z likwidacją dotychczasowych struktur państwowych, ale także z likwidacją dominującej pozycji społeczności polskiej na tych terenach. Miało to bezpośredni związek z planami włączenia zajętych terenów do Związku Sowieckiego.         Tworzenie zarządów...
5
5 (1)
Godziemba
09-10-2019
Wrogi stosunek części ludności kresowej, w tym zwłaszcza żydowskiej, wobec państwa polskiego przybierał różne formy, między innymi zbrojnych wystąpień przeciw jednostkom Wojska Polskiego i polskim władzom państwowym.          Wśród witających Sowietów  przeważała żydowska młodzież oraz biedota. Natomiast pewna część Żydów – sympatyków organizacji syjonistycznych, przedstawicieli gmin żydowskich, przedsiębiorców, kupców  – odniosła się do...
5
5 (2)
Godziemba
07-10-2019
Symbolem kolaboracji znacznej części żydowskich mieszkańców Kresów Wschodnich  z Armią Czerwoną były bramy powitalne, jakie stawiano niemalże w każdym mieście.          W II Rzeczypospolitej ludność żydowska stanowiła drugą co do wielkości – po Ukraińcach – mniejszość narodową. Wedle spisu z 1931 roku w Polsce mieszkało ponad 3 mln Żydów, żyjących przede wszystkich w miastach i miasteczkach centralnej i wschodniej części kraju. W wielu miastach i miasteczkach pó...
5
5 (2)
Godziemba
02-10-2019
Dokonany we wrześniu 1939 roku rozbiór Polski stanowił przede wszystkim sukces Stalina.          Po agresji sowieckiej na Polskę w 1939 roku rządy francuski i brytyjski zachowując poprawne stosunki z Moskwą pragnęły przede wszystkim nie dopuścić do  pogłębienia sojuszu niemiecko-sowieckiego. Z tej też przyczyny ambasadorzy obu państw wywierali w dniu 17 września 1939 roku nacisk na rząd RP, aby nie ogłaszał stanu wojny między Polską a ZSRS.          ...
5
5 (2)
kles
30-09-2019
Niedawno minął rok odkąd zamieszkaliśmy razem. Znowu, po bez mała 40 latach. Moja Mama – Helena, pesel 231011 … wkrótce ukończy 95 lat.  „Orlica” - jedna z niewielu kobiet, najpewniej ostatnia żyjąca, które do 1947r., z bronią w ręku, w oddziale partyzanckim, przeciwstawiały się komunistom. Obecnie niedołężna, niedosłysząca, obolała. Zasklepiła się, od ponad 10 lat sama nigdzie nie wychodzi i choć wzbrania się, to jednak wymaga opieki, teraz już praktycznie nieustannej. Teraz ja zaopatruję...
5
5 (7)
Godziemba
30-09-2019
Od początku drugiej dekady września 1939 roku ukraińscy nacjonaliści rozpoczęli ataki na wycofujące się polskie oddziały.              W kolejnych dniach zbrojne wystąpienia Ukraińców odnotowano niemal w każdym powiecie Małopolski Wschodniej. Przykładowo pod Jawornikiem Ruskim i Rzęsną Ruską k. Lubaczowa doszło do starć wojska z grupami uzbrojonych Ukraińców. O ich aktywności donoszono z Synowódzka (napad na pociąg), działali także w Podhorcach, Borysławiu, Truskawcu,...
5
5 (1)
Godziemba
25-09-2019
Po wybuchu wojny polsko-niemieckiej w 1939 roku ukraińscy nacjonaliści rozpoczęli koncentrację swych oddziałów.             Po wybuchu wojny wraz z informacjami o zbliżaniu się Niemców, Ukraińcy zaczęli coraz wyraźniej przygotowywać się do opanowania władz lokalnych w Małopolsce Wschodniej oraz zbrojnego wystąpienia po stronie niemieckiej. Od 10 września gromadzili się ukraińscy dezerterzy z Wojska Polskiego,  tworzono z nich na obszarach odległych od większych garnizonó...
5
5 (1)
Godziemba
23-09-2019
Na wiosnę 1939 roku doszło do wzrostu antypolskiej aktywności ukraińskich nacjonalistów.         Jednym z istotnych czynników, który wpływał na negatywne nastawienie mniejszości ukraińskiej do II Rzeczypospolitej, była znaczna część duchowieństwa greckokatolickiego, które po włączeniu do Polski Galicji i Wołynia oraz uznaniu międzynarodowym wschodniej granicy Polski, wzywało do bojkotu wyborów, a nawet odmawiało odprawiania nabożeństw po tragicznej śmierci prezydenta RP...
5
5 (1)
Godziemba
18-09-2019
W agresji sowieckiej na Polskę we wrześniu 1939 roku wzięło udział ponad pół miliona czerwonoarmistów.               W dniu 3 września 1939 roku Biuro Polityczne KC WKP(b) podjęło decyzję o rozpoczęciu skrytej mobilizacji jednostek Armii Czerwonej, przeznaczonych do agresji na Polskę. Jednocześnie zadecydowano o wstrzymaniu zwolnienia starych roczników szeregowców i podoficerów, przedłużając służbę wojskową ponad 300 tysiącom żołnierzy. Następnego dnia...
5
5 (1)
Godziemba
16-09-2019
Po niemieckim ataku na Polskę także Stalin kończył przygotowania do agresji na swego zachodniego sąsiada.          W trakcie rozmowy z sekretarzem generalnym Komitetu Wykonawczego Kominternu Giergijem Dymitrowem w dniu 7 września 1939 roku sowiecki przywódca określając Polskę jako państwo faszystowskie, które gnębi między innymi Białorusinów i Ukraińców, podkreślił, że „ w obecnych warunkach zniszczenie tego państwa oznaczałoby, że będzie o jedno państwo faszystowskie mniej! Nie...
5
5 (1)
Godziemba
11-09-2019
Po konferencji monachijskiej, na którą nie zaproszono Związku Sowieckiego, Stalin rozpoczął grę, której celem było doprowadzenie do wybuchu wojny w Europie.           W połowie października 1938 roku sowiecki minister spraw zagranicznych Maksim Litwinow przekazał swojemu brytyjskiemu odpowiednikowi lordowi Halifaxowi oświadczenie, w którym zaznaczył, iż „ustanowiwszy hegemonię w Europie i zneutralizowawszy Francję, Hitler będzie mógł zaatakować bądź Wielką Brytanię,...
5
5 (1)
Godziemba
09-09-2019
Decyzje podjęta na konferencji alianckiej w Abbeville przekreśliły jakąkolwiek szansę na realną pomoc dla walczącej z Niemcami Polski.             Efektów zakończonej konferencji w żaden sposób nie oddawał oficjalny prasowy komunikat, informujący o determinacji obu krajów w walce z Niemcami oraz podkreślający ich wolę „udzielenia wszelkiej możliwej pomocy polskiemu sojusznikowi, który tak walecznie opiera się bezwzględnej inwazji na swe terytorium”....
5
5 (2)
Godziemba
04-09-2019
Od momentu wybuchu wojny zachodni sojusznicy jedynie pozorowali pomoc dla Polski.              Na trzeci dzień po ataku niemieckim na Polskę, po kilkudziesięciu godzinach nerwowego wyczekiwania Francja i Wielka Brytania wypowiedziały wojnę Niemcom, stając u boku Warszawy. Nie oznaczało to jednak podjęcia przez nich poważniejszych działań zbrojnych. Tylko brytyjskie lotnictwo bombowe ruszyło do ataków na niemiecką flotę wojenną — ponosząc zresztą przy tej okazji poważne straty....
5
5 (2)
Godziemba
02-09-2019
Postanowienia alianckiej konferencji w Abbeville były konsekwencją przedwojennej polityki rządów obu państw.             Plany wojennej współpracy Polski i Francji zostały nakreślone w pierwszej połowie lat dwudziestych.  Późniejsza ustępliwość Paryża wobec Berlina oraz  zdystansowana wobec Francji polityka Józefa Piłsudskiego, który miał powody wątpić w rzetelność francuskich deklaracji, wpłynęły na ograniczenie wzajemnych relacji. W tej sytuacji...
5
5 (2)
Godziemba
28-08-2019
Dopiero na początku września 1939 roku wypłynęły z brytyjskich i francuskich portów statki z zamówionym przez Polskę sprzętem wojskowym.          Pierwszy statek (s.s „Lassell”) ze sprzętem dla Polski wypłynął z Liverpoolu dopiero w dniu 28 sierpnia 1939 roku. Sytuacja międzynarodowa była już wów­czas zbyt napięta, by portem docelowym była Gdynia. Frachtowiec wziął więc kurs na Gibraltar, zmierzając drogą przez Morze Śródziemne do rumuńskiej Konstancy. Kolejny...
5
5 (1)
Godziemba
26-08-2019
Dopiero latem 1939 roku udało się Polsce podpisać z Francją i Wielką Brytanią umowy na dostawy sprzętu wojskowego.              W końcu kwietnia 1939 roku ambasador RP nad Sekwaną Juliusz Łukasiewicz w liście do min. Becka  wystąpił z propozycją, by „podjąć wysiłki w celu upo­rządkowania (…) stosunków sojuszniczych”, a następnie „dążyć do uzyskania kon­kretnych rezultatów, zwłaszcza w dziedzinie współpracy dozbrojeniowej”....
5
5 (1)
Godziemba
21-08-2019
Na wiosnę 1939 roku polskie władze podjęły desperackie próby zakupu sprzętu wojskowego.          Doświadczenia z wojny z bolszewikami sprawiły, iż szefostwo polskich sił zbrojnych dążyło do oparcia zaopatrzenia armii na dostawach realizowanych przez przemysł krajowy. Za granicą miano kupować jedynie sprzęt niedostępny w kraju „czy to z powodu braku surowców, czy też z powodu prze­szkód fabrykacyjnych”. Nawet w przypadku uzyskania zagranicznych kredy­tów dążyć...
5
5 (1)
Godziemba
19-08-2019
Jednym z najbardziej zasłużonych obrońców Płocka był  pochodzący z Francji – kpt. inż. Albert de Buré.             W 1919 roku przyjechał on wraz z Armią gen. Józefa Hallera, tu ożenił się z Polką i wstąpił do Wojska Polskiego.  W sierpniu 1920 roku służył w Grupie Fortyfikacyjnej Nr 10, pełniąc funkcję kierownika robót fortyfikacyjnych odcinka Płock. W dniu 12 sierpnia zwróci się, powołując się na zarządzenie wojewody warszawskiego Władysława...
5
5 (1)
Godziemba
14-08-2019
W dniach 18-19 sierpnia 1920 roku doszło do dramatycznych walk ulicznych w Płocku.          Oprócz ataku czołowego Tuchaczewski chciał także zaatakować Warszawę od zachodu. Nakazał więc osławionemu okrucieństwem III Korpusowi Kawalerii Gaja Bżyszkiana wraz z 3. dywizją strzelców z bolszewickiej 4. Armii uderzyć na Płock, zająć miasto, a następnie wyjść na tyły polskich wojsk znajdujących się pod Warszawą.           Postępy ofensywy bolszewickiej...
5
5 (2)
Godziemba
07-08-2019
Generał Pełczyński był zdecydowanym zwolennikiem wybuchu Powstania Warszawskiego.            Wobec tego, iż Moskwa starała się wytworzyć w opinii świata obraz AK „jako stojącej z bronią u nogi”, walka o Warszawę miała – wedle Pełczyńskiego – nadać rozgłosu walce o Polskę i odsłonić całemu światu faktyczne zamiary Stalina wobec Polski. „Przewidywałem, że przychodzi długa, długa noc. – napisał po latach – Trzeba więc było zapalić pochodnię”.  ...
5
5 (1)
Godziemba
05-08-2019
Generał Pełczyński był jednym z autorów planu „Burza”.          W dniu 24 sierpnia 1939 roku 19 DP została zmobilizowana, a następnie od 26 do 31 sierpnia przewieziona w okolice Łowicza. Dywizja Pełczyńskiego pozostawała częścią Armii „Prusy”, dowodzonej przez gen. Dęba-Biernackiego.          Po przerwaniu przez Niemców frontu na północ od Częstochowy dowódca armii „Prusy” polecił 4 września części jednostek...
5
5 (1)
Godziemba
31-07-2019
Pułkownik Tadeusz Pełczyński dwukrotnie w II RP pełnił funkcję szefa II Oddziału Sztabu Głównego WP.           Po likwidacji w grudniu 1926 roku Ścisłej Rady Wojennej, jej Oddział III a stał się częścią Oddziału III Sztabu Generalnego. Pełczyński został szefem Wydziału Wschód tego oddziału SGen. W połowie marca 1927 roku został (już w stopniu podpułkownika) szefem Wydziału II Ewidencyjnego Oddziału II SGen. Wydział ten, nazywany później Wydziałem Studiów, był swoistym m...
5
5 (2)
Godziemba
29-07-2019
Tadeusz Pełczyński należał do tej części obozu piłsudczykowskiego, która wywodziła się z ruchu zetowego           Tadeusz Walenty Pełczyński urodził się w dniu 14 lutego 1892 roku w Warszawie. Jego ojcem był Ksawery Michał, kierownik wydziału mechanicznego w fabryce cukru w Sannikach, matka – Maria z Liczbińskich, wszechstronnie wykształcona, była nauczycielką domową. Jego pradziad Michał był oficerem w insurekcji kościuszkowskiej, potem służył w wojsku Księstwa Warszawskiego, biorąc...
5
5 (2)
Godziemba
24-07-2019
Utworzenie Rady Obrony Państwa pozwoliło na powołanie rządu jedności narodowej z Wincentym Witosem na czele.          Posiedzenia Rady Obrony Państwa zwoływane były przez Naczelnika Państwa lub z jego upoważnienia przez premiera. Zwołujący posiedzenie ustalał jednocześnie porządek dzienny i przewodniczył obradom.          Rada obradowała in pleno. Dla ważności jej obrad niezbędna była obecność 2/3 członków, w tym przynajmniej połowa liczby przedstawicieli sejmu....
5
5 (2)

Strony