Historia

Godziemba
18-11-2019
Jerzy Braun urodził się w 1901 roku w Dąbrowie Tarnowskiej, w zaborze austriackim. Od najmłodszych lat włączył się w działalność harcerstwa, które wpłynęło na jego  przeświadczenie o wadze służby dla ojczyzny.           Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, a po jej zakończeniu poświęcił się działalności publicystycznej, jako redaktor „Gazety Literackiej” w Krakowie, ale  przede wszystkim dwutygodnika, a następnie miesięcznika „Zet” (1932-1939).  ...
5
5 (1)
Godziemba
13-11-2019
Głośne stało się ostatnio wycofanie z konkursu Historycznej Książki Roku książki Piotra Zychowicza. Mniejszy rezonans wywołało usunięcie z tego samego konkursu książki Władysława Studnickiego „Wobec nadchodzącej drugiej wojny światowej”.          W obliczu groźby wybuchu wojny z Niemcami Władysław Studnicki napisał w ciągu maja i czerwca 1939 roku książkę „Wobec nadchodzącej drugiej wojny światowej”, którą następnie wydał własnym sumptem w warszawskim Zakładzie Drukarskim St....
5
5 (1)
Godziemba
06-11-2019
W 1969 roku pułkownik Klemens Nussbaum uciekł wraz z rodziną do Izraela.            W kilka tygodni po wojnie sześciodniowej (toczonej przez Izrael z państwami arabskimi), która stała się pretekstem do rozpętania przez ówczesne kierownictwo MON czystki antysemickiej, w lipcu 1967 roku zaproponowano mu przejście na znacznie mniej eksponowane stanowisko w systemie Obrony Terytorialnej Kraju. Po jego zdecydowanej odmowie został  skierowany na komisję lekarską, która stwierdziła...
5
5 (2)
Godziemba
04-11-2019
Klemens Nussbaum został po 1945 roku przedstawicielem komunistycznej elity.            Klemens Nussbaum urodził się w dniu 14 lutego 1921 roku we Lwowie, w religijnej rodzinie żydowskiej. Po wyjeździe ojca w celach zarobkowych do Belgii rodzina przeniosła się w latach 30. do Żurawna, gdzie Klemens ukończył szkołę powszechną. Następnie rozpoczął naukę zawodu kuśnierza. Po ukończeniu nauki powrócił do rodzinnego Lwowa, gdzie pracował jako kuśnierz do 1939 roku. Równocześnie w końcu lat 30...
5
5 (2)
Godziemba
30-10-2019
W warunkach panującego powszechnie we Lwowie strachu i coraz większej groźby aresztowania nikt nie mógł czuć się bezpiecznie. Jak zawsze w takiej sytuacji, uzewnętrzniły się dwie skrajne postawy ludzkie: kolaboracja i opór.          W przypadku tej pierwszej, takich, którzy jej ulegali, można było zaobserwować już od pierwszych dni obecności Sowietów w mieście. Dotyczyło to przede wszystkim wielu twórców kultury, którzy z różnych powodów...
5
5 (1)
Godziemba
28-10-2019
Natychmiast po zajęciu Lwowa Sowieci przystąpili do aresztowania pracowników polskich urzędów i instytucji oraz ustanawiania własnych porządków.        Powołano własny zarząd miasta, na czele którego stanął niejaki Fiodor Jeromienko – analfabeta w mundurze NKWD.         Z dnia na dzień do miasta zaczęły również przybywać tabuny nowych sowieckich „osadników”,  których  umieszczano w mieszkaniach po...
5
5 (2)
Godziemba
23-10-2019
W dniu 22  września 1939 roku Lwów został zajęty przez jednostki sowieckie.          W okresie międzywojennym we Lwowie mieszkało ponad 310 tysięcy osób (63,48% - Polacy, 11,25% - Ukraińcy, 24,12% - Żydzi, 0,78% - Niemcy).          Miasto było jedyną w Europie siedzibą diecezji czterech różnych obrządków: łacińskiej (Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, zwana potocznie Katedrą Łacińską), ormiańskiej (Katedra...
5
5 (2)
Godziemba
21-10-2019
Po wkroczeniu w październiku 1939 roku Litwinów do Wilna doszło do antyżydowskich zamieszek w mieście.            Nastroje antyżydowskie wzmacniała perspektywa odejścia wojsk sowieckich z Wilna, na mocy sowiecko-litewskiego układu z 9 października 1939 roku, przewidującego przekazanie Wilna i zachodniej Wileńszczyzny Litwie, w zamian za utworzenia na terenie państwa litewskiego sowieckich baz wojskowych.             W obliczu tych informacji niekt...
5
5 (1)
Godziemba
16-10-2019
Wileńscy Żydzi w olbrzymiej większości z radością powitali wejście sowieckich wojsk do Wilna we wrześniu 1939 roku.         Spośród 200 tysięcy mieszkańców Wilna Polacy stanowili 66%, Żydzi 28%, Białorusini 5%, Rosjanie 4% a Litwini niespełna 1,5 %.            Stosunki polsko-żydowskie układały się znacznie lepiej niż na innych terenach wschodnich województw II RP. Na Uniwersytecie Stefana Batorego nie wprowadzono w 1937 roku  – wzorem...
5
5 (1)
Godziemba
14-10-2019
Po zajęciu ziem wschodnich II RP Sowieci niezwłocznie przystąpili do tworzenia własnych struktury władzy, rekrutując do nich Żydów, Białorusinów i Ukraińców.         Proces ten wiązał się nie tylko z likwidacją dotychczasowych struktur państwowych, ale także z likwidacją dominującej pozycji społeczności polskiej na tych terenach. Miało to bezpośredni związek z planami włączenia zajętych terenów do Związku Sowieckiego.         Tworzenie zarządów...
5
5 (1)
Godziemba
09-10-2019
Wrogi stosunek części ludności kresowej, w tym zwłaszcza żydowskiej, wobec państwa polskiego przybierał różne formy, między innymi zbrojnych wystąpień przeciw jednostkom Wojska Polskiego i polskim władzom państwowym.          Wśród witających Sowietów  przeważała żydowska młodzież oraz biedota. Natomiast pewna część Żydów – sympatyków organizacji syjonistycznych, przedstawicieli gmin żydowskich, przedsiębiorców, kupców  – odniosła się do...
5
5 (2)
Godziemba
07-10-2019
Symbolem kolaboracji znacznej części żydowskich mieszkańców Kresów Wschodnich  z Armią Czerwoną były bramy powitalne, jakie stawiano niemalże w każdym mieście.          W II Rzeczypospolitej ludność żydowska stanowiła drugą co do wielkości – po Ukraińcach – mniejszość narodową. Wedle spisu z 1931 roku w Polsce mieszkało ponad 3 mln Żydów, żyjących przede wszystkich w miastach i miasteczkach centralnej i wschodniej części kraju. W wielu miastach i miasteczkach pó...
5
5 (2)
Godziemba
02-10-2019
Dokonany we wrześniu 1939 roku rozbiór Polski stanowił przede wszystkim sukces Stalina.          Po agresji sowieckiej na Polskę w 1939 roku rządy francuski i brytyjski zachowując poprawne stosunki z Moskwą pragnęły przede wszystkim nie dopuścić do  pogłębienia sojuszu niemiecko-sowieckiego. Z tej też przyczyny ambasadorzy obu państw wywierali w dniu 17 września 1939 roku nacisk na rząd RP, aby nie ogłaszał stanu wojny między Polską a ZSRS.          ...
5
5 (2)
kles
30-09-2019
Niedawno minął rok odkąd zamieszkaliśmy razem. Znowu, po bez mała 40 latach. Moja Mama – Helena, pesel 231011 … wkrótce ukończy 95 lat.  „Orlica” - jedna z niewielu kobiet, najpewniej ostatnia żyjąca, które do 1947r., z bronią w ręku, w oddziale partyzanckim, przeciwstawiały się komunistom. Obecnie niedołężna, niedosłysząca, obolała. Zasklepiła się, od ponad 10 lat sama nigdzie nie wychodzi i choć wzbrania się, to jednak wymaga opieki, teraz już praktycznie nieustannej. Teraz ja zaopatruję...
5
5 (7)
Godziemba
30-09-2019
Od początku drugiej dekady września 1939 roku ukraińscy nacjonaliści rozpoczęli ataki na wycofujące się polskie oddziały.              W kolejnych dniach zbrojne wystąpienia Ukraińców odnotowano niemal w każdym powiecie Małopolski Wschodniej. Przykładowo pod Jawornikiem Ruskim i Rzęsną Ruską k. Lubaczowa doszło do starć wojska z grupami uzbrojonych Ukraińców. O ich aktywności donoszono z Synowódzka (napad na pociąg), działali także w Podhorcach, Borysławiu, Truskawcu,...
5
5 (1)
Godziemba
25-09-2019
Po wybuchu wojny polsko-niemieckiej w 1939 roku ukraińscy nacjonaliści rozpoczęli koncentrację swych oddziałów.             Po wybuchu wojny wraz z informacjami o zbliżaniu się Niemców, Ukraińcy zaczęli coraz wyraźniej przygotowywać się do opanowania władz lokalnych w Małopolsce Wschodniej oraz zbrojnego wystąpienia po stronie niemieckiej. Od 10 września gromadzili się ukraińscy dezerterzy z Wojska Polskiego,  tworzono z nich na obszarach odległych od większych garnizonó...
5
5 (1)
Godziemba
23-09-2019
Na wiosnę 1939 roku doszło do wzrostu antypolskiej aktywności ukraińskich nacjonalistów.         Jednym z istotnych czynników, który wpływał na negatywne nastawienie mniejszości ukraińskiej do II Rzeczypospolitej, była znaczna część duchowieństwa greckokatolickiego, które po włączeniu do Polski Galicji i Wołynia oraz uznaniu międzynarodowym wschodniej granicy Polski, wzywało do bojkotu wyborów, a nawet odmawiało odprawiania nabożeństw po tragicznej śmierci prezydenta RP...
5
5 (1)
Godziemba
18-09-2019
W agresji sowieckiej na Polskę we wrześniu 1939 roku wzięło udział ponad pół miliona czerwonoarmistów.               W dniu 3 września 1939 roku Biuro Polityczne KC WKP(b) podjęło decyzję o rozpoczęciu skrytej mobilizacji jednostek Armii Czerwonej, przeznaczonych do agresji na Polskę. Jednocześnie zadecydowano o wstrzymaniu zwolnienia starych roczników szeregowców i podoficerów, przedłużając służbę wojskową ponad 300 tysiącom żołnierzy. Następnego dnia...
5
5 (1)
Godziemba
16-09-2019
Po niemieckim ataku na Polskę także Stalin kończył przygotowania do agresji na swego zachodniego sąsiada.          W trakcie rozmowy z sekretarzem generalnym Komitetu Wykonawczego Kominternu Giergijem Dymitrowem w dniu 7 września 1939 roku sowiecki przywódca określając Polskę jako państwo faszystowskie, które gnębi między innymi Białorusinów i Ukraińców, podkreślił, że „ w obecnych warunkach zniszczenie tego państwa oznaczałoby, że będzie o jedno państwo faszystowskie mniej! Nie...
5
5 (1)
Godziemba
11-09-2019
Po konferencji monachijskiej, na którą nie zaproszono Związku Sowieckiego, Stalin rozpoczął grę, której celem było doprowadzenie do wybuchu wojny w Europie.           W połowie października 1938 roku sowiecki minister spraw zagranicznych Maksim Litwinow przekazał swojemu brytyjskiemu odpowiednikowi lordowi Halifaxowi oświadczenie, w którym zaznaczył, iż „ustanowiwszy hegemonię w Europie i zneutralizowawszy Francję, Hitler będzie mógł zaatakować bądź Wielką Brytanię,...
5
5 (1)
Godziemba
09-09-2019
Decyzje podjęta na konferencji alianckiej w Abbeville przekreśliły jakąkolwiek szansę na realną pomoc dla walczącej z Niemcami Polski.             Efektów zakończonej konferencji w żaden sposób nie oddawał oficjalny prasowy komunikat, informujący o determinacji obu krajów w walce z Niemcami oraz podkreślający ich wolę „udzielenia wszelkiej możliwej pomocy polskiemu sojusznikowi, który tak walecznie opiera się bezwzględnej inwazji na swe terytorium”....
5
5 (2)
Godziemba
04-09-2019
Od momentu wybuchu wojny zachodni sojusznicy jedynie pozorowali pomoc dla Polski.              Na trzeci dzień po ataku niemieckim na Polskę, po kilkudziesięciu godzinach nerwowego wyczekiwania Francja i Wielka Brytania wypowiedziały wojnę Niemcom, stając u boku Warszawy. Nie oznaczało to jednak podjęcia przez nich poważniejszych działań zbrojnych. Tylko brytyjskie lotnictwo bombowe ruszyło do ataków na niemiecką flotę wojenną — ponosząc zresztą przy tej okazji poważne straty....
5
5 (2)
Godziemba
02-09-2019
Postanowienia alianckiej konferencji w Abbeville były konsekwencją przedwojennej polityki rządów obu państw.             Plany wojennej współpracy Polski i Francji zostały nakreślone w pierwszej połowie lat dwudziestych.  Późniejsza ustępliwość Paryża wobec Berlina oraz  zdystansowana wobec Francji polityka Józefa Piłsudskiego, który miał powody wątpić w rzetelność francuskich deklaracji, wpłynęły na ograniczenie wzajemnych relacji. W tej sytuacji...
5
5 (2)
Godziemba
28-08-2019
Dopiero na początku września 1939 roku wypłynęły z brytyjskich i francuskich portów statki z zamówionym przez Polskę sprzętem wojskowym.          Pierwszy statek (s.s „Lassell”) ze sprzętem dla Polski wypłynął z Liverpoolu dopiero w dniu 28 sierpnia 1939 roku. Sytuacja międzynarodowa była już wów­czas zbyt napięta, by portem docelowym była Gdynia. Frachtowiec wziął więc kurs na Gibraltar, zmierzając drogą przez Morze Śródziemne do rumuńskiej Konstancy. Kolejny...
5
5 (1)
Godziemba
26-08-2019
Dopiero latem 1939 roku udało się Polsce podpisać z Francją i Wielką Brytanią umowy na dostawy sprzętu wojskowego.              W końcu kwietnia 1939 roku ambasador RP nad Sekwaną Juliusz Łukasiewicz w liście do min. Becka  wystąpił z propozycją, by „podjąć wysiłki w celu upo­rządkowania (…) stosunków sojuszniczych”, a następnie „dążyć do uzyskania kon­kretnych rezultatów, zwłaszcza w dziedzinie współpracy dozbrojeniowej”....
5
5 (1)
Godziemba
21-08-2019
Na wiosnę 1939 roku polskie władze podjęły desperackie próby zakupu sprzętu wojskowego.          Doświadczenia z wojny z bolszewikami sprawiły, iż szefostwo polskich sił zbrojnych dążyło do oparcia zaopatrzenia armii na dostawach realizowanych przez przemysł krajowy. Za granicą miano kupować jedynie sprzęt niedostępny w kraju „czy to z powodu braku surowców, czy też z powodu prze­szkód fabrykacyjnych”. Nawet w przypadku uzyskania zagranicznych kredy­tów dążyć...
5
5 (1)
Godziemba
19-08-2019
Jednym z najbardziej zasłużonych obrońców Płocka był  pochodzący z Francji – kpt. inż. Albert de Buré.             W 1919 roku przyjechał on wraz z Armią gen. Józefa Hallera, tu ożenił się z Polką i wstąpił do Wojska Polskiego.  W sierpniu 1920 roku służył w Grupie Fortyfikacyjnej Nr 10, pełniąc funkcję kierownika robót fortyfikacyjnych odcinka Płock. W dniu 12 sierpnia zwróci się, powołując się na zarządzenie wojewody warszawskiego Władysława...
5
5 (1)
Godziemba
14-08-2019
W dniach 18-19 sierpnia 1920 roku doszło do dramatycznych walk ulicznych w Płocku.          Oprócz ataku czołowego Tuchaczewski chciał także zaatakować Warszawę od zachodu. Nakazał więc osławionemu okrucieństwem III Korpusowi Kawalerii Gaja Bżyszkiana wraz z 3. dywizją strzelców z bolszewickiej 4. Armii uderzyć na Płock, zająć miasto, a następnie wyjść na tyły polskich wojsk znajdujących się pod Warszawą.           Postępy ofensywy bolszewickiej...
5
5 (2)
Godziemba
07-08-2019
Generał Pełczyński był zdecydowanym zwolennikiem wybuchu Powstania Warszawskiego.            Wobec tego, iż Moskwa starała się wytworzyć w opinii świata obraz AK „jako stojącej z bronią u nogi”, walka o Warszawę miała – wedle Pełczyńskiego – nadać rozgłosu walce o Polskę i odsłonić całemu światu faktyczne zamiary Stalina wobec Polski. „Przewidywałem, że przychodzi długa, długa noc. – napisał po latach – Trzeba więc było zapalić pochodnię”.  ...
5
5 (1)
Godziemba
05-08-2019
Generał Pełczyński był jednym z autorów planu „Burza”.          W dniu 24 sierpnia 1939 roku 19 DP została zmobilizowana, a następnie od 26 do 31 sierpnia przewieziona w okolice Łowicza. Dywizja Pełczyńskiego pozostawała częścią Armii „Prusy”, dowodzonej przez gen. Dęba-Biernackiego.          Po przerwaniu przez Niemców frontu na północ od Częstochowy dowódca armii „Prusy” polecił 4 września części jednostek...
5
5 (1)
Godziemba
31-07-2019
Pułkownik Tadeusz Pełczyński dwukrotnie w II RP pełnił funkcję szefa II Oddziału Sztabu Głównego WP.           Po likwidacji w grudniu 1926 roku Ścisłej Rady Wojennej, jej Oddział III a stał się częścią Oddziału III Sztabu Generalnego. Pełczyński został szefem Wydziału Wschód tego oddziału SGen. W połowie marca 1927 roku został (już w stopniu podpułkownika) szefem Wydziału II Ewidencyjnego Oddziału II SGen. Wydział ten, nazywany później Wydziałem Studiów, był swoistym m...
5
5 (2)
Godziemba
29-07-2019
Tadeusz Pełczyński należał do tej części obozu piłsudczykowskiego, która wywodziła się z ruchu zetowego           Tadeusz Walenty Pełczyński urodził się w dniu 14 lutego 1892 roku w Warszawie. Jego ojcem był Ksawery Michał, kierownik wydziału mechanicznego w fabryce cukru w Sannikach, matka – Maria z Liczbińskich, wszechstronnie wykształcona, była nauczycielką domową. Jego pradziad Michał był oficerem w insurekcji kościuszkowskiej, potem służył w wojsku Księstwa Warszawskiego, biorąc...
5
5 (2)
Godziemba
24-07-2019
Utworzenie Rady Obrony Państwa pozwoliło na powołanie rządu jedności narodowej z Wincentym Witosem na czele.          Posiedzenia Rady Obrony Państwa zwoływane były przez Naczelnika Państwa lub z jego upoważnienia przez premiera. Zwołujący posiedzenie ustalał jednocześnie porządek dzienny i przewodniczył obradom.          Rada obradowała in pleno. Dla ważności jej obrad niezbędna była obecność 2/3 członków, w tym przynajmniej połowa liczby przedstawicieli sejmu....
5
5 (2)
Godziemba
22-07-2019
W dniu 1 lipca 1920 roku Sejm Ustawodawczy uchwalił ustawę, na mocy której utworzono Radę Obrony Państwa.          Niepowodzenie wyprawy kijowskiej oraz kontrofensywa armii bolszewickiej doprowadziły do dymisji w dniu 9 czerwca 1920 roku rządu Leopolda Skulskiego i długotrwałego kryzysu rządowego. Wobec fiaska próby utworzenia rządu jedności narodowej, w dniu 23 czerwca Naczelnik Państwa Józef Piłsudski powierzył misję utworzenia rządu fachowo-parlamentarnego Władysławowi Grabskiego....
5
5 (1)
Godziemba
17-07-2019
Na jesieni 1948 roku Moskwa zleciła władzom w Warszawie dalszą koordynację pomocy dla greckich komunistycznych partyzantów.           W dniu 8 września 1948 roku doszło do spotkania, w którym wzięli udział  przedstawiciele Polski (gen. Komar i jego zastępca w II Oddziale płk Stanisław Flato), Czechosłowacji (Bedřich Geminder, kierownik Wydziału Zagranicznego KC KPCz, oraz płk Stanislav Palla), Węgier (funkcjonariusz KC partii Sebes) i Rumunii (brak danych) oraz   dwaj Grecy...
5
5 (1)
Godziemba
15-07-2019
Od jesieni 1947 roku Warszawa udzielała wsparcia materiałowego komunistycznym partyzantom greckim.         Grecka wojna domowa, której pierwszym akordem  były walki w Atenach w grudniu 1944 roku między oddziałami komunistycznymi a siłami rządowymi i wspierającymi je Brytyjczykami, rozgorzała na dobre w połowie 1946 roku.            Początkowo Stalin, pomimo apeli Nikosa Zachariadisa - sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Grecji,  nie udzielał...
5
5 (2)
krzysztofjaw
11-07-2019
Jak napisałem w poprzednim poście, dziś z rozszerzeniem przytaczam treść mojego postu z 01.02.2015 roku (https://krzysztofjaw.blogspot.com/2015/02/znaczenie-prawdy-historycznej-i.html). Wtedy dotyczył - tak jak teraz - "Rzezi Wołyńskiej". Wczoraj po raz któryś tam z rzędu obejrzałem film "Wołyń". Dla mnie jest to film a'la dokumentalny, bo oddający wszystko, co się tam działo, z tym, że ludobójcze tortury i mordy były jeszcze bardziej okrutne niż film to przedstawia. Rozumiem autorów...
5
5 (2)
Godziemba
10-07-2019
We wrześniu 1922 roku Turcy wymordowali co najmniej 50 tysięcy chrześcijańskich mieszkańców Smyrny.         Smyrna, miasto portowe założone już w X w. p.n.e. przez Jończyków, dzięki swojemu doskonałemu położeniu i głębokiej zatoce  już w starożytności stała się jednym z najważniejszych ośrodków handlu w Azji Mniejszej.      „Oto diabeł ma niektórych spośród was wtrącić do więzienia, abyście zostali poddani próbie...
5
5 (2)
Godziemba
08-07-2019
Tureckim narodowcom udało się w 1923 roku doprowadzić do rewizji traktatu z Sevres i zachować integralność państwa              Okupacja Stambułu w marcu 1920 roku przekreśliła nadzieje na kompromis między umiarkowaną częścią kręgów dworskich oraz kemalistami, którzy jakkolwiek nadal deklarowali lojalność sułtanowi, ale jednocześnie w końcu kwietnia 1920 roku zwołali w  Ankarze Wielkie Zgromadzenie Narodowe (Buyuk Millet Meclisi), które w styczniu 1921 roku ogłosiło...
5
5 (1)
Godziemba
03-07-2019
Na mocy traktatu pokojowego z Sevres dokonano faktycznego rozbioru Turcji.             Po wycofaniu się Bułgarii z wojny w końcu września 1918 roku położenie Turcji znacznie się pogorszyło – odcięte zostały połączenia komunikacyjne z Niemcami, a wojska alianckie po pokonaniu armii bułgarskiej ruszyły w kierunku Stambułu.              Gdy w dniu 2 października Niemcy zawiadomiły władze tureckie o podjęciu rozmów pokojowych władze w...
5
5 (2)
Godziemba
01-07-2019
W dniu 6 września 1936 roku gen. Rydz-Śmigły podpisał w podparyskim zamku Rambouillet porozumienie, na mocy którego Francja udzieliła Polsce dwumiliardowego kredytu na modernizację i rozbudowę sił zbrojnych.          Ostatecznie w zatwierdzonych przez gen. Stachiewicza planach strona polska wystąpiła o propozycją przyznania jej kredytu w wysokości 2 mld franków, podzielonego na dwie równe części. Pierwszą z nich armia polska zamierzała przeznaczyć na zakup we Francji gotowego materiału...
5
5 (1)
Godziemba
26-06-2019
Od jesieni 1935 roku Polska prowadziła rozmowy z Francją na temat przyznania pożyczki na modernizację i rozbudowę sił zbrojnych.         Na podstawie układu sojuszniczego z 18 lutego 1921 roku oraz konwencji z 28 sierpnia 1924 roku Rzeczypospolita uzyskała od Francji sprzęt wojskowy o łącznej wartości 400 mln franków.         Od końca lat 20.  obie strony prowadziły rozmowy na temat francuskiej pożyczki zbrojeniowej w wysokości miliarda franków, a po ich fiasku...
5
5 (1)
Godziemba
24-06-2019
Po śmierci gen. Sikorskiego doszło do znacznego ograniczenia kompetencji Naczelnego Wodza.           Śmierć premiera wywołała przede wszystkim kryzys konstytucyjny. Nie przewidziano bowiem sytuacji opróżnienia urzędu prezesa Rady Ministrów. W tej sytuacji prof. Komarnicki w  piśmie do Stanisława Mikołajczyka, ministra spraw wewnętrznych, zastępującego premiera podczas jego wyjazdów zagranicznych, stwierdzał, "że przez sam fakt śmierci premiera, Rząd nie znajduje się w...
5
5 (1)
Godziemba
19-06-2019
W dniu 27 maja 1942 roku prezydent Raczkiewicz podpisał dekret o organizacji naczelnych władz wojskowych w czasie wojny.         Wiosną 1942 roku zintensyfikowano prace w  Ministerstwach Spraw Wojskowych i Sprawiedliwości nad nowelizacją dekretu o organizacji najwyższych władz wojskowych w czasie wojny. Naczelny wódz powołał w tym celu specjalną Komisję pod przewodnictwem gen. M. Kukiela, w której skład weszli ponadto wiceadmirał Świrski oraz jego zaufani generałowie Ujejski, Klimecki i...
5
5 (1)
Godziemba
17-06-2019
W czasie II wojny światowej znacznej redukcji uległy uprawnienia polskiego Naczelnego Wodza.         Wraz z mianowaniem w dniu 1 września 1939 roku marszałka Rydza-Śmigłego na stanowisko Naczelnego Wodza jakkolwiek prezydent pozostawał nadal zwierzchnikiem sił zbrojnych, jednakże uprawnienia swe mógł wykonywać jedynie przez naczelnego wodza i ministra spraw wojskowych.         Naczelny wódz dowodził i dysponował całością sił zbrojnych kraju. Uzyskał także  prawo...
5
5 (1)
Godziemba
12-06-2019
Rozwiązanie sprawy Sosnkowskiego nastąpiło w czasie trwania Powstania Warszawskiego.           Latem 1944 roku Mikołajczyk zintensyfikował ataki na gen. Sosnkowskiego dążąc do przejęcia pełnej kontroli na wojskiem i wyeliminowania wpływów "sanatorów" z armii. Tym atakom towarzyszyła kampania prasy brytyjskiej domagającej się dymisji polskiego Naczelnego Wodza. Churchill chciał wycofać się z zobowiązań podjętych wobec Polski. Na przeszkodzie stał mu polski Naczelny W...
5
5 (2)
Godziemba
10-06-2019
Latem 1943 roku prezydent Raczkiewicz przeforsował nominację generała Sosnkowskiego na stanowisko Naczelnego Wodza.        Po śmierci gen. Sikorskiego, najstarszy stopniem oficer w Wojsku Polskim gen. Kazimierz Sosnkowski wydawał się jedynym kandydatem na stanowisko Naczelnego Wodza. Wicepremier Stanisław Mikołajczyk, obsesyjnie nienawidzący piłsudczyków, podjął jednak próbę storpedowania tej kandydatury.        W dniu 5 lipca 1943 roku prezydent Władysław Raczkiewicz w czasie...
5
5 (2)
Godziemba
05-06-2019
Latem 1941 roku prezydent Raczkiewicz wbrew sugestiom generała Sosnkowskiego nie zdecydował się udzielić dymisji premierowi Sikorskiemu.           Gen. Sikorski, który latem 1940 roku uratował władzę dzięki gen. Sosnkowskiemu nie czuł się wdzięczny, wręcz przeciwnie – bardzo szybko zaczął odsuwać swego zastępcę od najważniejszych spraw, zlecając mu coraz bardziej drugorzędne zadania. Wkrótce też odżył ponownie konflikt gen. Sosnkowskiego z ministrem Stanisławem Kotem i jego...
5
5 (2)
Godziemba
03-06-2019
Pomimo wspólnoty ideowej współpraca prezydenta Raczkiewicza z generałem Sosnkowskim nie przebiegała harmonijnie.          Gdy generał Sosnkowski, najstarszy stopniem generał w służbie czynnej, wsławiony dokonaniami we wrześniu 1939 roku,  dotarł w dniu 11 października 1939 roku do Paryża najważniejsze stanowiska zostały już obsadzone – nowym prezydentem był Władysław Raczkiewicz, a premierem, a wkrótce także naczelnym wodzem,  gen. Władysław Sikorski.   ...
5
5 (3)
Godziemba
29-05-2019
Zdecydowana większość działaczy organizacji kresowych jednoznacznie opowiadała się za nienaruszalnością granicy ryskiej.          Potrzeba nadania problematyce Ziem Wschodnich kontekstu międzynarodowego sprawiała, że środowiska kresowe zabierały głos w żywej w latach czterdziestych i pięćdziesiątych dyskusji nad ideą federacji środkowoeuropejskiej. Bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych promowaniem rozwiązań federacyjnych w Europie Środkowo-Wschodniej zajmowały się tzw. kluby federalne –...
5
5 (1)

Strony