Szalupa pełna wody

W roku 2004 (a może 2005) odbył się w Warszawie chyba największy w historii pochód środowisk, określanych najczęściej jako lewackie. Spośród wielu transparentów mądrych i głupich, zapamiętałem frazę „Tonący Platformy się chwyta”. Kolejne lata pokazały, że chwycił się rozpaczliwie i na kilka lat pomogło. Zresztą, jak wiemy, tonących były całe tłumy. Wielki biznes, służby, rozmaite struktury, w które człowiek rozsądny nie wierzy lub do nich należy – pan Olechowski coś na pewno o tym wie. Udało się więc uratować na kolejnych 10 lat, wygląda jednak na to, że hasło ojca Rydzyka „Zatopić Platformę!” doczekało się ostatecznie realizacji. Na rozbitków czeka już nowoczesna łódka, ba, jej nazwa sugeruje, że jest ona krajowej produkcji, choć mało kto w to chyba wierzy.

Zostawiając jednak to, czego w mediach nie widać, a co każdy i tak doskonale wie, zauważmy, że ta odpicowana szalupa na dzień dobry jest pełna wody, a przecież jeszcze nie wszyscy zdążyli na nią wsiąść. Może dlatego, że ci, co są już w środku, nie wiedzieć czemu uparli się, że zabiorą ze sobą kilka wiader cieczy, która przesądziła, jak się wydaje, o losie Platformy. Tak, jakby na serio wzięli „List nierozczarowanego wyborcy”, który wrzuciłem na bloga pod koniec zeszłego tygodnia.

Platforma przegrywa, bo kojarzona jest jako partia establishmentu, partia beneficjentów III RP, gdy o wyniku wyborów decydują ludzie, którzy się na ten ekskluzywny sukces nie załapali? Stwórzmy więc partię, która powie wprost, że jest partią najbogatszych, partią kredytodawców, która postawić ma tamę marszowi wkurzonych kredytobiorców. Która twarzami uczyni symbole ludzkiej nędzy i poniżenia. Która wreszcie, klawiaturami swoich zwolenników obraża ludzi, którzy, tak się składa, prawdopodobnie będą w najbliższych czasach decydować o wyniku wyborów i powyborczych koalicjach. Pan Damian, sympatyk, relacjonujący z przejęciem wczorajszą imprezę na Torwarze pisał na swoim Twitterze: Kukiz w większości skupił wokół siebie nieudaczników, którzy wiecznie narzekają,a @RyszardPetru ludzi sukcesu,którzy chcą jeszcze lepszej PL. Cóż, tak się wyborców nie zdobywa. Nie w czasach powszechnego rozczarowania.

Nie zdobywa się ich również pokazywaniem się codziennie w każdym możliwym programie telewizyjnym. Pana Petru wszędzie jest tak dużo, że ktoś niezorientowany w polskich sprawach mógłby uznać, że to właśnie on został kilka dni temu prezydentem. Tyle tylko, ze to nie pomaga. Tak, jak nie pomaga bycie rzekoma alternatywą przy jednoczesnym podkreślaniu, że wszystko robić się będzie w przyszłości razem z Platformą, tak, jak Platforma i lepiej od Platformy. Dziś na Twitterze czegoś chciał ode mnie inny zwolennik Nowoczesnej.pl, pan Greg Banas, któremu nie spodobały się moje żarty. Lubię wiedzieć, z kim rozmawiam, sprawdziłem więc, jak wygląda profil pana Grega i znalazłem tam jeszcze ciepłe zdjęcie z prezydentem Komorowskim i pełne zapału wpisy z kampanii wyborczej. Sam Ryszard Petru nie kryje swojej sympatii do prezydenta, którego wspierał i przeciw któremu nie chciał wystartować. Przypominają się czasy, gdy premier Belka współtworzył przywołanych już, opozycyjnych wobec jego własnego rządu, demokratów. Sukces też przewiduję podobny, tyle tylko, że Petru gubernatorem Iraku raczej nie zostanie.

Oczywiście nowe, tak pożądane przez naszych politruków zjawisko, musi być pompowane sondażami. Te dają dziś nieistniejącej partii połowę poparcia, które zyskuje jej antyteza, czyli też jeszcze będąca raczej tworem wirtualnym siła, tworzona przez Kukiza. Jeśli odbiera komuś wyborców, to jedynie Platformie, na razie jednak nie jest nawet, wbrew kuszącym analogiom, Nowoczesną PO, a co najwyżej kolejną mutacją demokratów.pl, czy, szukając dalej, Unii Wolności z czasów schyłkowych. A wszystko to ogarniają ponoć ludzie, którzy potrafią liczyć. Tymczasem wstawiają nową, gorszą wersję starego gniota, zaprojektowaną tak, by od razu uwypuklić wady poprzednich modeli. Te same, które przesądziły o ich porażce.

Nareszcie coś normalnego, nic z szaleństwa,nienawiści, bez opętania krzyżem........ Bez krzyków i zemsty. Jestem za!!!!! – pisze inna zwolenniczka, tym razem na Facebooku. Tak, wszyscy właśnie na to czekamy. Ponoć na początku to polityczne zombie chciało zapełnić swoimi fanami stadion narodowy, jednak z braku zainteresowania przeniosło się na Torwar. Nieoficjalnie powtarza się, że zamiast spodziewanych 9-10 tysięcy uczestników, wczorajszy stand-up obejrzało na żywo jedynie trzy tysiące spragnionych recept z bankierskich gabinetów fanów.

Na koniec warto zauważyć, że i sama Platforma postanowiła walczyć o wyborców, eksponując swoje najgorsze cechy. Wygląda więc na to, że zamiast tonącego statku, którego cenną zawartość i najważniejszych pasażerów oglądamy dwa lemingi, starego i schorowanego, i młodszego, obciążonego genetycznie klona, które razem, utwierdzając się wzajemnie o słuszności obranego kierunku, raźno zmierzają w stronę przepaści. Kolejny raz zapraszają nas, byśmy im w tej drodze towarzyszyli, ja bym proponował jednak ograniczyć się do obserwacji. Możemy co najwyżej zaśpiewać im na do widzenia jakąś piosenkę. Choćby i Kukiza.

https://twitter.com/karnkowski