Do red. Cezarego Gmyza i moich czytelników

Dla jednych Twitter jest źródłem informacji, dla innych miejscem zabawy. Dla mnie, oczywiście również, ale dla Budynia – blogera, Krzysztofa Karnkowskiego – publicysty Gazety Polskiej Codziennie i Frondy Lux oraz dr. Karnkowskiego – socjologa internetu jest to w pewnym stopniu miejsce pracy. Pisząc często ironicznie liczę się, oczywiście, z niezrozumieniem i nieporozumieniami. Nie zmienia to faktu, że jako dla osoby piszącej na Twitterze pod nazwiskiem, rzeczą podstawową jest dla mnie zaufanie moich czytelników. Do mnie, mojej prawdomówności i moich dobrych intencji. Zaufanie niewielkiej, ale ważnej dla mnie grupy odbiorców to kapitał, który wypracowałem  pisząc przez 10 lat bloga i publikując w kilku tytułach. Jeżeli osoba, która jest, w odróżnieniu ode mnie, powszechnie rozpoznawalna w środowisku konserwatywnych czytelników, publicznie nazywa mnie kłamcą, uderza w podstawy mojej pracy i aktywności. Kiedy jest to osoba powszechnie, również przeze mnie, szanowana, sprawa staje się dla mnie osobiście dużym problemem. Gdy, pomimo przedstawienia dowodów i argumentów, w miejsce naturalnych w takiej sytuacji przeprosin, zapada cisza, straty ponoszą obie strony, choć jedna nie zdaje sobie z tego sprawy.

We wtorek wieczorem red. Cezary Gmyz na swoim Twitterze zamieścił wpis o treści „Sześć lat temu HGW spacyfikowała kupców z pl. Defilad. Miało w tym miejscu powstać muzeum sztuki nowoczesnej. Walka z polskimi kupcami trwa.” Jako osoba mocno wówczas zaangażowana w temat, przypomniałem, ze działo się to „z poparciem kilku prawicowych dziennikarzy”. I właśnie na te słowa red. Gmyz zareagował wpisem „@karnkowski jakieś nazwiska? Kłamco”.  Kwestia wyrzucenia kupców z KDT budziła dużo emocji i polemik i stanowisko środowiska dziennikarskiego nie było jednoznaczne. Artykuły, popierające działania władz Warszawy opublikowali wówczas Dominik Zdort („Koniec anarchii w centrum Warszawy”, http://www.rp.pl/artykul/338045.html ), Łukasz Warzecha („Święte krowy z KDT”, http://lukaszwarzecha.salon24.pl/116268,swiete-krowy-z-kdt ), i Piotr Gabryel („Wszyscy przegrali, z wyjątkiem prawa. To mało?” http://www.rp.pl/artykul/339226.html ). Kiedy przedstawiłem linki, dochowując wszelkich starań, by do red. Gmyza dotarł mój wpis, zapadła cisza. Cisza, która – pomimo pytań i apeli kilkunastu znanych i nieznanych mi Twitterówiczów, którym bardzo dziękuję – trwa do teraz, to jest do godziny 10:14 w czwartek.  Wszystko wskazuje więc na to, że, pomimo napisania prawdy (i to w tonie neutralnym – polemiki z ówczesnymi tekstami pisałem na bieżąco, dziś już tylko stwierdzam fakt) i – na obraźliwie sformułowane żądanie – przedstawienia dowodów, będę funkcjonował w świadomości czytelników redaktora Gmyza jako "nołnejm" uważany przez dziennikarza za kłamcę. Nie ukrywam, że jest to dla mnie problem.

Cenię dziennikarską aktywność Gmyza, a po zwolnieniu go z „Rzeczpospolitej” brałem udział w akcjach w jego obronie, z pamiętną, lecz niezbyt liczną, demonstracją pod siedzibą redakcji  włącznie. Jako bloger, publicysta i współpracownik Centrum Monitoringu Wolności Pracy i Pogotowia Dziennikarskiego przy SDP jestem zdecydowanym przeciwnikiem słynnego paragrafu 212, dlatego nie wyobrażam sobie podejmowania kroków prawnych w tej sprawie. To sprawa między Gmyzem, mną i naszymi czytelnikami. Oczekuję zwyczajnych, bezkosztowych przeprosin w tym samym miejscu, w którym zostałem przed redaktora Cezarego Gmyza nazwany kłamcą.  Przedłużające się milczenie nie załatwi sprawy. 

Będę więc czekał – nie sam i nie w nieskończoność.

Z wyrazami należnego szacunku

Dr Krzysztof Karnkowski, Budyń78, @karnkowski – bloger, socjolog, publicysta

aktualizacja (11 IX 2015, 9:20)
Przez cały wczorajszy dzień kilka osób dopytywało się red. Gmyza o to, czy zamierza jakoś wyjść z tej sytuacji. Gmyz na początku napisał, że "przytoczone teksty na pewno nie są prawicowe", później stwierdził, że autorzy nie są prawicowi, zaś pojęcie "prawicowy dziennikarz" to wymyślona przez GW pałka... (https://twitter.com/cezarygmyz/status/641920307108913152 warto kliknąć "podgąd rozmowy")Czytelnicy zwrócili mu uwagę, że ucieka w semantykę, a kompletnie nie w tym leży problem, ja zaś spytałem, czemu w takim razie tak ostro zareagował na mój wpis. Na żaden z tych komentarzy Cezary Gmyz nie odpowiedział. Wieczorem, gdy minęły dwie edobry od początku tej dziwnej sytuacji, napisałem, że nie doczekałam się przeprosin. Chwilę później na Twitterze red. Gmyza pojawił się wpis "wyciszyłem jednego sekciarza co mi tyłek zawracał. Taka mini 100noga: (https://twitter.com/cezarygmyz/status/642085284428021760 ) . Na liczne pytania, czy chodzi o mnie, red. Gmyz nie odpisał, niemniej od tamtej pory nie było już żadnej reakcji z jego strony. Odezwał się natomaist red. Łukasz Warzecha, który napisał, że miałem prawo przywołać w tym kontekście jego artykuł sprzed kilku lat i nie rozumie takiej reakcji Gmyza. To na razie tyle. Dziękuję jeszcze raz wszystkim, którzy uznali za stosowne, tu i na Twitterze zabrać głos w tej sprawie.