![](https://blog-n-roll.pl/sites/default/files/076197_oxi207_34.jpg)
Pierwsze sondaże, pierwsze podliczenia glosów, wszystko wskazuje na to, że społeczeństwo greckie, gdy mu już pozwolono zabrać w tej sprawie głos (przypominam, że cztery lata temu Papandreu tylko za sugerowanie referendum wyleciał z polityki), pokazało Najjaśniejszej Unii środkowy palec. Co to oznacza, jeśli oczywiście te wyniki się potwierdzą?
Nową epokę. I nie chodzi tu wcale o prawno-ekonomiczne skutki greckiej decyzji, bo te należą do siadającego zapewne wkrótce do kolejnej rundy negocjacji, greckiego rządu oraz jego "starszych" partnerów. A kto tu kogo i jak oszuka, bądź nie, to się jeszcze okaże. Chodzi o coś symbolicznego i znacznie ważniejszego.
Po pierwsze, "wciskanie" ludowi europejskiemu (czasem aż do skutku, jak w nieszczęsnej Irlandii) "jedynych i najlepszych rozwiązań" za pomocą odpowiednio, propagandowo przygotowywanych "referendów" już przestaje działać. I prawda ta może w końcu dotrzeć, o zgrozo, nawet do np. "mających mieć ochotę" na legalizację i prawną ochronę związków międzygatunkowych, Irlandczyków czy "nie mogących się doczekać" delegalizacji Pana Boga, Francuzów.
Tak jak na pewno dotrze do wszystkich rządów, które unijna Rada Starszych będzie teraz chciała stawiać, wedle swego uznania i swoich interesów, do raportu.
Po drugie, Unia Europejska staje być może przed swoją, ostatnią szansą na ocalenie na zasadzie głębokiej rewizji planów rozwoju Biurokratycznej Monarchii, skrywającego finansowy imperializm i cesarskie urojenia. Powrotu do tego, co w ramach europejskiej współpracy możliwe i dla wszystkich opłacalne.
Agresja w stosunku do "wyłamującej się" i "nieposłusznej" Grecji oraz brak jakiejkolwiek, głębszej refleksji pokażą jedynie skalę samobójczego zidiocenia nie pasujących do czasu i miejsca, europejskich elit. Tym razem jednak, na rozszerzonych grecką atropiną oczach całej Europy.
Po trzecie, Polska nie jest Grecją. Inne położenie, skala i historia. Ale ten "dar" sposobu załatwiania sporów z próbującymi raz za razem gwałcić nas, unijnymi Starszymi (pakiet klimatyczny, stocznie, dekarbonizacja, rolnictwo, itd., itp) powinniśmy od Greków przyjąć z wdzięcznością. I jeśli będzie trzeba, udawać ich - w tej przynajmniej sprawie - w sposób nie do odróżnienia.
Nową epokę. I nie chodzi tu wcale o prawno-ekonomiczne skutki greckiej decyzji, bo te należą do siadającego zapewne wkrótce do kolejnej rundy negocjacji, greckiego rządu oraz jego "starszych" partnerów. A kto tu kogo i jak oszuka, bądź nie, to się jeszcze okaże. Chodzi o coś symbolicznego i znacznie ważniejszego.
Po pierwsze, "wciskanie" ludowi europejskiemu (czasem aż do skutku, jak w nieszczęsnej Irlandii) "jedynych i najlepszych rozwiązań" za pomocą odpowiednio, propagandowo przygotowywanych "referendów" już przestaje działać. I prawda ta może w końcu dotrzeć, o zgrozo, nawet do np. "mających mieć ochotę" na legalizację i prawną ochronę związków międzygatunkowych, Irlandczyków czy "nie mogących się doczekać" delegalizacji Pana Boga, Francuzów.
Tak jak na pewno dotrze do wszystkich rządów, które unijna Rada Starszych będzie teraz chciała stawiać, wedle swego uznania i swoich interesów, do raportu.
Po drugie, Unia Europejska staje być może przed swoją, ostatnią szansą na ocalenie na zasadzie głębokiej rewizji planów rozwoju Biurokratycznej Monarchii, skrywającego finansowy imperializm i cesarskie urojenia. Powrotu do tego, co w ramach europejskiej współpracy możliwe i dla wszystkich opłacalne.
Agresja w stosunku do "wyłamującej się" i "nieposłusznej" Grecji oraz brak jakiejkolwiek, głębszej refleksji pokażą jedynie skalę samobójczego zidiocenia nie pasujących do czasu i miejsca, europejskich elit. Tym razem jednak, na rozszerzonych grecką atropiną oczach całej Europy.
Po trzecie, Polska nie jest Grecją. Inne położenie, skala i historia. Ale ten "dar" sposobu załatwiania sporów z próbującymi raz za razem gwałcić nas, unijnymi Starszymi (pakiet klimatyczny, stocznie, dekarbonizacja, rolnictwo, itd., itp) powinniśmy od Greków przyjąć z wdzięcznością. I jeśli będzie trzeba, udawać ich - w tej przynajmniej sprawie - w sposób nie do odróżnienia.
il -> gosc.pl @M
(3)
1 Comments
@Karlin
06 July, 2015 - 09:47