Paneuropejski cud Kaczyńskiego

 Przez całe lata w kwestii napływu niechcących integrować się z ludnością miejscowych islamistów funkcjonowały trzy narracje – ultrapostępowa, nakazująca cieszyć się wszystkim, lekceważyć zagrożenia i wyśmiewać wszelkie obawy, komercyjna – czyli epatująca nas obrazami przemocy i gwałtu, jednak głównie w celu przyciągnięcia naszej uwagi i dostarczenia nam dość plugawej rozrywki, problem wydawał się bowiem dość egzotyczny, trzecia wreszcie, nazwijmy ją, Raspailowska, pełna obaw, wieszcząca upadek Europy, czasem nawołująca do siłowego rozwiązania sprawy. Dziś sytuacja zmieniła się o tyle, że zwolennicy Raspaila zyskali mocne argumenty (co i tak mnie do książki nie przekona, ale nie o tym rozmawiamy), zwolennicy pełnego przyjęcia imigrantów zdominowali media, zaś trochę mniej doniesień motywowanych pogonią za sensacją, ponieważ kłóciłby się one z tym, co trzeba akurat ludziom wciskać w głowę. Pokazywanie obrazków z węgierskiej choćby granicy nie służy ich sprawie, o czym przekonali się widzowie, oglądający na żywo wystąpienie premier Kopacz. Sami goście z południa postanowili zilustrować je odpowiednimi scenkami rodzajowi.

Tym samym w oczach ludzi zyskał Jarosław Kaczyński, który tym razem powiedział coś, co myślą prawie wszyscy i wywołał dysonans poznawczy. To ten moment, gdy moi znajomi ze zdziwieniem relacjonują jeszcze większe zdziwienie ich znowuż znajomych, tyle, że lemingów, którzy odkryli, że jeden Kaczor powiedział, co trzeba. To trochę podobna sytuacja do tego, co w mniejszym zakresie działo się po wyprawie Lecha Kaczyńskiego do Tbilisi. Wtedy też na chwilę udało mu się zdobyć szacunek dużej grupy przeciwników. Tyle, że wówczas szybko został on zneutralizowany przez media. Teraz, choć ówczesne zagrożenie nie było przecież o wiele mniejsze, ludzie obawiają się chyba bardziej, mediom zaś wierzą mniej, więc szacunku może starczyć do wyborów lub nawet dłużej.

Dziennikarze tymczasem kompromitują się na potęgę i zaprzeczają poszczególnym obrazom i faktom, przywołanym w mocnym sejmowym wystąpieniu Jarosława Kaczyńskiego, nie bacząc, że zaprzeczają sami sobie. Rekord pobił chyba pan Maciej Czarnecki z „GW”, ale natemat czy TVN24 też dają radę. Znika więc islamska przemoc w szkołach i na przedmieściach, znikają strefy obowiązywania szariatu i zdemolowane kościoły. Tyle, że tylko z bieżących publikacji i mądrości etapu. Archiwa okazują się bezlitosne, żaden Winston Smith jeszcze nie przerobił w Photoshopie zdjęć, nie przeedytował starych artykułów. Nie dotarł też na blog Joanny Muchy, która w 2009 roku pisała trochę inaczej.

Wygląda na to, że Jarosław Kaczyński jednym przemówieniem zgasił tysiące płonących w Europie dosłownie i w przenośni ognisk, a w ciągu kilku minut zapanował pokój. Być może to dlatego nasze władze deklarują już gotowość przyjęcia „każdej liczby”, zaś w trakcie głosowania nad kwotami w europarlamencie są za a nawet się wstrzymują.  Wygląda na to, że Platforma postanowiła towarzyszyć Europie w samobójstwie, a może nawet ją wyprzedzić. Uszanujmy ten wybór.

https://pbs.twimg.com/media/CPIqIJdWsAA7YxE.png:large
https://twitter.com/lucash6a/status/644554570270703620
http://joannamucha.blox.pl/2009/11/Islamskie-kobiety.html