W sprawie sarmackiego nazewnictwa na kresach wschodnich Pierwszej Rzeczypospolitej i trochę dalej...
Jakiś czas temu Józef Darski zwrócił mi uwagę, bym pisząc o sprawach ukraińskich, dostrzegał fakt, iż nawet swojsko brzmiące ukraińskie nazwiska typu „Janiewski” po ukraińsku wymawia się i transliteruje jako Janiewskij, zaś imiona typu „Daniło” po ukraińsku brzmią „Danyło”. Przychylając się do tej wskazówki, chciałbym temat nieco rozszerzyć.
Dlaczego blogosfera traci na znaczeniu?
Naturalnie, „wszystkiemu winien jest Sakiewicz i Karnowski oraz Igor Janke” - tak można w skrócie streścić utyskiwania blogerów. Przynajmniej od momentu, gdy zacząłem blogować, to znaczy od roku 2011.
Przy użyciu intelektualnej szpilki dr Michał Lubina przebija balon absolutnej suwerenności Rosji, mistyfikację, w którą wierzyliśmy jak w dogmat. Refleksje po lekturze książki Niedźwiedź w cieniu smoka. Rosja-Chiny 1991-2014 (Kraków, Wydawnictwo Akademicka 2014).
Pytanie brzmi prowokacyjnie, ale zadaję je pod wpływem blogera Maxa. Trzeba realnie się zastanowić, co właściwie to znaczy „Lwów wraca do Polski”.
W ubiegłym roku wybuchła wojna na Ukrainie, a administracja II PRL sfałszowała wybory samorządowe w Polsce. Tymczasem jesienią rozpętała się w szklance wody burza lustracyjna wokół osoby profesora Kieżuna, osoby mi zupełnie nieznanej, o której istnieniu dowiedziałem się z wywiadu zamieszczonego na youtube.
Ku mojemu zdziwieniu prawicowa blogosfera (czyli owa szklanka wody) natychmiast podzieliła się na zajadłych zwolenników i równie zajadłych przeciwników profesora Kieżuna.
Naszym celem nie jest unieważnienie wyborów, ale doprowadzenie do tego, że wybory odbędą się wreszcie w najlepszym porządku. A to stanie się tylko i wyłącznie wtedy, gdy na przykład kibice, wyładowujący swoją agresję na patriotycznych mitingach, wykażą się obywatelską pracą w komisjach wyborczych, zarówno w charakterze mężów zaufania, jak i członków komisji.
Nie jest moim celem mieszać nam wszystkim w głowach, gdy wybory właśnie sfałszowano i gdy jest to sprawa pierwszorzędnej wagi. Jednak panujący podczas ostatnich wyborów (w I turze) rozgardiasz skłania nas do uproszczenia systemu wyborczego, a nie jego komplikacji.
Kolega Chatar, którego sam namówiłem do blogowania na naszych blogach napisał przepyszny tekst pod tytułem... חנוכה. Jeden z komentatorów najwyraźniej przeczytał tylko sam tytuł, dostał piany na ustach i skomentował: