Godziemba - blog

 |  Written by Godziemba  |  0
Postanowienia alianckiej konferencji w Abbeville były konsekwencją przedwojennej polityki rządów obu państw.
 
 
        Plany wojennej współpracy Polski i Francji zostały nakreślone w pierwszej połowie lat dwudziestych.  Późniejsza ustępliwość Paryża wobec Berlina oraz  zdystansowana wobec Francji polityka Józefa Piłsudskiego, który miał powody wątpić w rzetelność francuskich deklaracji, wpłynęły na ograniczenie wzajemnych relacji. W tej sytuacji francuscy wojskowi skupili się na próbach pogłębienia współpracy z Pragą oraz Moskwą.
 
5
5 (2)
 |  Written by Godziemba  |  2
Dopiero na początku września 1939 roku wypłynęły z brytyjskich i francuskich portów statki z zamówionym przez Polskę sprzętem wojskowym.

 
       Pierwszy statek (s.s „Lassell”) ze sprzętem dla Polski wypłynął z Liverpoolu dopiero w dniu 28 sierpnia 1939 roku. Sytuacja międzynarodowa była już wów­czas zbyt napięta, by portem docelowym była Gdynia. Frachtowiec wziął więc kurs na Gibraltar, zmierzając drogą przez Morze Śródziemne do rumuńskiej Konstancy. Kolejny transport miał wyruszyć w dniu 2 września.
 
 
5
5 (1)
 |  Written by Godziemba  |  0
Dopiero latem 1939 roku udało się Polsce podpisać z Francją i Wielką Brytanią umowy na dostawy sprzętu wojskowego.
 
 
         W końcu kwietnia 1939 roku ambasador RP nad Sekwaną Juliusz Łukasiewicz w liście do min. Becka  wystąpił z propozycją, by „podjąć wysiłki w celu upo­rządkowania (…) stosunków sojuszniczych”, a następnie „dążyć do uzyskania kon­kretnych rezultatów, zwłaszcza w dziedzinie współpracy dozbrojeniowej”.  
 

5
5 (1)
 |  Written by Godziemba  |  0
Na wiosnę 1939 roku polskie władze podjęły desperackie próby zakupu sprzętu wojskowego.
 
5
5 (1)
 |  Written by Godziemba  |  0
Jednym z najbardziej zasłużonych obrońców Płocka był  pochodzący z Francji – kpt. inż. Albert de Buré.
 
 
5
5 (1)
 |  Written by Godziemba  |  2
W dniach 18-19 sierpnia 1920 roku doszło do dramatycznych walk ulicznych w Płocku.
 
       Oprócz ataku czołowego Tuchaczewski chciał także zaatakować Warszawę od zachodu. Nakazał więc osławionemu okrucieństwem III Korpusowi Kawalerii Gaja Bżyszkiana wraz z 3. dywizją strzelców z bolszewickiej 4. Armii uderzyć na Płock, zająć miasto, a następnie wyjść na tyły polskich wojsk znajdujących się pod Warszawą.
 
5
5 (2)
 |  Written by Godziemba  |  0
Generał Pełczyński był zdecydowanym zwolennikiem wybuchu Powstania Warszawskiego.
 
         Wobec tego, iż Moskwa starała się wytworzyć w opinii świata obraz AK „jako stojącej z bronią u nogi”, walka o Warszawę miała – wedle Pełczyńskiego – nadać rozgłosu walce o Polskę i odsłonić całemu światu faktyczne zamiary Stalina wobec Polski. „Przewidywałem, że przychodzi długa, długa noc. – napisał po latach – Trzeba więc było zapalić pochodnię”.
 
5
5 (1)
 |  Written by Godziemba  |  0
Generał Pełczyński był jednym z autorów planu „Burza”.
 
       W dniu 24 sierpnia 1939 roku 19 DP została zmobilizowana, a następnie od 26 do 31 sierpnia przewieziona w okolice Łowicza. Dywizja Pełczyńskiego pozostawała częścią Armii „Prusy”, dowodzonej przez gen. Dęba-Biernackiego.
 
5
5 (1)
 |  Written by Godziemba  |  5
Pułkownik Tadeusz Pełczyński dwukrotnie w II RP pełnił funkcję szefa II Oddziału Sztabu Głównego WP.
 
5
5 (2)
 |  Written by Godziemba  |  0
Tadeusz Pełczyński należał do tej części obozu piłsudczykowskiego, która wywodziła się z ruchu zetowego
 
5
5 (2)

Strony