Gdy zastanawiałem się nad zapamiętanymi przeze mnie polskimi olimpijczykami igrzysk zimowych, stwierdziłem, że jedna zawodniczka utkwiła mi specjalnie w pamięci. Jest to

Barbara Grocholska-Kurkowiak.

W wieku 17 lat brała udział w Powstaniu Warszawskim jako sanitariuszka w 1. Pułku Szwoleżerów. Posługiwała się pseudonimem „Kuczerawa”. Głównie uczestniczyła w walkach na Czerniakowie i Mokotowie.

Nie wybieram się na film „Jack Strong”. Mógłbym napisać dlaczego, ale mi się nie chce. Tym bardziej mi się nie chce po przeczytaniu wywiadu z reżyserem Pasikowskim:

http://film.onet.pl/artykuly-i-wywiady/wladyslaw-pasikowski-nie-mozna-nudzic-ani-gdy-sie-opowiada-blahostki-ani-gdy-sie-mowi/sxdqn

Oto fragment:

Każdy z nas domyśla się na jakiej zasadzie konstruowane były za komuny tak zwane środowiska artystyczne. Był budżet i na tym budżecie jakiś pan wypasał stadko pisarzy, inny pan stadko reżyserów, a jeszcze inny stadko malarzy. Wszyscy ci ludzie łazili z kąta w kąt, pojadali sobie coś tam, popijali i donosili do pasterza jeden na drugiego, w nadziei na lepszą troszkę paszę. Kiedy któryś z nich wykazywał jakiś cień talentu reszta zgodnie rzucała się na niego i spychała go w przepaść, albo pisała na niego donosy, o jakich się wcześniej Bermanowi nie śniło.