Krzysztof Karnkowski - blog

Dzięki niezawodnemu wpolityce.pl miałem przyjemność zapoznać się z artykułem pana Daniela Szpilmana, który opisuje szwajcarskim czytelnikom sytuację w Polsce. Dziennikarze wpolityce się złoszczą, oburzają a ja nie, ja mam całkiem spory ubaw. Opierając się na dostarczonych przez nich cytatach nie jestem już w stanie się na pana Szpilmana zezłościć.

Tekst, napisany 5 lat temu, opublikowany jeszcze w Salonie 24, 11 kwietnia 2010. Pamiętam, że część osób miało do mnie żal i przewidywalo inny rozwój wypadków. Niestety, to nie oni mieli rację. Szkoda tylko, że cytowany na końcu tekstu Marek Migalski dość szybko zadbał o to, by jego nazwisko było w nim bardzo dużym zgrzytem.

Jaki prezydent, taka katastrofa

W roku 2005 przyczyn wygranej prawicy w wyborach upatrywano we wzroście postaw konserwatywnych i prawicowych, na które złożyły się atmosfera po śmierci Jana Pawła II, określana nieraz jako „narodowe rekolekcje” i zniechęcenie do rządzących postkomunistów. Ta zmiana nastrojów pozwoliła wygrać wybory Prawu i Sprawiedliwości i Lechowi Kaczyńskiemu, zaś całą scenę polityczną zdominować dwóm partiom, które odwoływały się do spuścizny „Solidarności” i antykomunizmu.

Dużo ostatnio mówi się złego – zasłużenie – o radiu RMF FM, tymczasem to właśnie tam zakotwiczył jeden z bardziej bezkompromisowych komentatorów polskiej rzeczywistości po 10 kwietnia 2010, red. Bogdan Zalewski. Zalewski, mam wrażenie, jakoś nie przebił się do szerszej świadomości przeciętnego prawicowego odbiorcy. Sporadycznie tylko trafiałem na linki do tekstów z jego bloga, z reguły opatrywane pełnymi zdziwienia komentarzami. Bo jak to, facet z RMF, tak mocno oskarżający polskie władze, piszący w taki sposób o Smoleńsku?

„Dziewczyny wyklęte” Szymona Nowaka to zbiór fabularyzowanych opowieści o dziewczynach, które znalazły się w konspiracji w czasie II wojny światowej lub już po jej oficjalnym zakończeniu, walczyły z Niemcami i komunistami, wreszcie trafiały do więzień. Czasem były mordowane, czasem udawało im się przeżyć i żyć w miarę normalnie, choć i wtedy władze dbały, by do tej normalności było dość daleko – tego losu doświadczali zresztą prawie wszyscy, zaangażowani w działalność niekomunistycznego podziemia zbrojnego. To już kolejna pozycja Nowaka poświęcona Żołnierzom Wyklętym.

O Zmartwychwstaniu w wymiarze religijnym słyszeli/czytali już Państwo zapewne wiele razy w ciągu ostatnich dni, a ja – aspirujący do katolicyzmu neofita z kilkunastoletnim stażem - nie czuję się w tym temacie aż tak mocny, by ścigać się z mądrzejszymi. Chciałbym jednak zwrócić uwagę na aspekt ludzki, tak zwyczajny, że umykający, jak wszystkie rzeczy oczywiste. Zmartwychwstanie, takie, które możemy napisać małą literą, jest wpisane w nasze życie.

Kilka lat temu TVP pokazywała cykl filmowy różnych autorów, zatytułowany „Mistrzowie horroru”. Moje gusta, jeśli idzie o ten gatunek, raczej różnią się od preferencji wybierających filmy do telewizji, zwłaszcza Telewizji Polskiej, ale kiedyś, z braku laku, obejrzałem jeden odcinek. Pomysł fajny, niestety całość tak nieznośnie propagandowa, że nie dałem rady. Żołnierze, którzy z wojny, w Afganistanie lub Iraku, wrócili jako trupy, budzą się i zaczynają, jako zombie, nowy etap swej kariery.

Trwa kolejny tydzień kampanii prezydenckiej. Otoczenie Bronisława Komorowskiego, przy wykraczającym poza wszelką przyzwoitość wsparciu mediów, próbuje skupić uwagę opinii publicznej na powiązaniach Andrzeja Dudy ze Spółdzielczymi Kasami Oszczędnościowo-Kredytowymi. Choć mijające dni pokazały, że SKOK-i to broń (w najlepszym dla prezydenta  razie) obosieczna, nie zniechęca to dziennikarzy czy polityków PO do przedstawiania zaangażowania Dudy w odesłanie ustawy, oddającej kasy pod nadzór KNF, do Trybunału Konstytucyjnego jako czegoś nagannego.

„Obóz świętych” Jeana Raspaila uchodzi niekiedy za książkę wizjonerską, wybitną,  ma swoich oddanych fanów i czytelników. Przywołany zostaje prawie zawsze, gdy dochodzi do konfliktu cywilizacji na terenie Europy lub gdy kolejna grupa imigrantów zbliża się do zachodu w poszukiwaniu socjalnego raju. Jako politycznie niepoprawnya cieszy się wręcz czymś w rodzaju immunitetu, o czym przekonałem się wertując kilka dyskusji na katolickich forach internetowych. A ja mam właśnie problem, bowiem uważam „Obóz świętych” za książkę kiepsko napisaną, a co więcej szkodliwą.

W ramach zakładania nam przez ostatnie 25 lat kagańca uczy się nas, że nie komentuje się wyroków sądowych. Prezydent Komorowski, jako konserwatysta pełną gębą, stawia rzecz ostro i mówi, że wara nam od wyroków niezawisłych sądów. Tak więc nie komentując wyroku sądu w sprawie Mariusza Kamińskiego napisać powinienem właściwie tylko „Kurwa”, po rozprawie Hofmana dodając „Ja pierdolę”.